Wymagania dotyczące instalacji

Edge dla chmury prywatnej w wersji 4.18.05

Wymagania sprzętowe

Aby zapewnić wysoką dostępność infrastruktury w środowisku produkcyjnym, musisz spełniać te minimalne wymagania sprzętowe.

Ten film zawiera ogólne wskazówki dotyczące rozmiaru instalacji:

W przypadku wszystkich scenariuszy instalacji opisanych w sekcji Topologie instalacji w tabelach poniżej znajdziesz minimalne wymagania sprzętowe dotyczące komponentów instalacji.

W tych tabelach wymagania dotyczące dysku twardego są podane dodatkowo do miejsca na dysku twardym wymaganego przez system operacyjny. W zależności od aplikacji i ruchu w sieci instalacja może wymagać więcej lub mniej zasobów niż podano poniżej.

Poniżej znajdziesz wymagania sprzętowe, które musisz spełnić, jeśli chcesz zainstalować usługi zarabiania:

Wymagania dotyczące systemu operacyjnego i oprogramowania innych firm

Te instrukcje instalacji i dostarczone pliki instalacyjne zostały przetestowane w systemach operacyjnych i oprogramowaniu innych firm wymienionych w sekcji Obsługiwane oprogramowanie i obsługiwane wersje.

Tworzenie użytkownika „apigee”

Podczas instalacji tworzony jest użytkownik systemu Unix o nazwie „apigee”. Katalogi i pliki Edge należą do użytkownika „apigee”, podobnie jak procesy Edge. Oznacza to, że komponenty Edge działają jako użytkownik „apigee”. W razie potrzeby możesz uruchamiać komponenty jako inny użytkownik.

Katalog instalacyjny

Domyślnie instalator zapisuje wszystkie pliki w katalogu /opt/apigee. Nie możesz zmienić lokalizacji tego katalogu. Nie możesz zmienić tego katalogu, ale możesz utworzyć dowiązanie symboliczne, aby zmapować /opt/apigee na inną lokalizację, jak opisano w sekcji Tworzenie dowiązania symbolicznego z /opt/apigee.

W instrukcjach w tym przewodniku katalog instalacyjny jest oznaczony jako /opt/apigee.

Tworzenie linku symbolicznego z /opt/apigee

Zanim utworzysz link symboliczny, musisz najpierw utworzyć użytkownika i grupę o nazwie „apigee”. Jest to ta sama grupa i ten sam użytkownik utworzony przez instalator Edge.

Aby utworzyć link symboliczny, wykonaj te czynności przed pobraniem pliku bootstrap_4.18.05.sh. Wszystkie te czynności musisz wykonać jako użytkownik root:

1. Utwórz użytkownika i grupę „apigee”:

   groupadd -r apigee > useradd -r -g apigee -d /opt/apigee -s /sbin/nologin -c "Apigee platform user" apigee

2. Utwórz link symboliczny z /opt/apigee do wybranego katalogu głównego instalacji:

   ln -Ts /srv/myInstallDir /opt/apigee

   gdzie /srv/myInstallDir to żądana lokalizacja plików Edge.

3. Zmień właściciela katalogu głównego instalacji i linku symbolicznego na użytkownika „apigee”:

   chown -h apigee:apigee /srv/myInstallDir /opt/apigee

Java

Przed instalacją na każdym komputerze musi być zainstalowana obsługiwana wersja Javy 1.8. Obsługiwane wersje JDK znajdziesz w artykule Obsługiwane oprogramowanie i obsługiwane wersje.

Sprawdź, czy zmienna środowiskowa JAVA_HOME wskazuje katalog główny JDK użytkownika, który przeprowadza instalację.

SELinux

W zależności od ustawień SELinux Edge może mieć problemy z instalacją i uruchamianiem komponentów. W razie potrzeby możesz wyłączyć SELinux lub ustawić go w trybie zezwalającym podczas instalacji, a następnie ponownie włączyć po instalacji. Więcej informacji znajdziesz w artykule Instalowanie narzędzia Edge apigee-setup.

Ustawienie Sieć

Apigee zaleca sprawdzenie ustawień sieci przed instalacją. Instalator oczekuje, że wszystkie maszyny mają stałe adresy IP. Aby sprawdzić ustawienie, użyj tych poleceń:

• hostname zwraca nazwę urządzenia.
• hostname -i zwraca adres IP nazwy hosta, do którego można się odwoływać z innych maszyn.

W zależności od typu i wersji systemu operacyjnego może być konieczne edytowanie /etc/hosts i /etc/sysconfig/network, jeśli nazwa hosta nie jest prawidłowo ustawiona. Więcej informacji znajdziesz w dokumentacji konkretnego systemu operacyjnego.

Jeśli serwer ma wiele kart interfejsu, polecenie „hostname -i” zwraca rozdzieloną spacjami listę adresów IP. Domyślnie instalator Edge używa pierwszego zwróconego adresu IP, który nie zawsze jest prawidłowy. Możesz też ustawić w pliku konfiguracji instalacji tę właściwość:

ENABLE_DYNAMIC_HOSTIP=y

Gdy ta właściwość ma wartość „y”, instalator wyświetla prośbę o wybranie adresu IP, który ma być używany podczas instalacji. Wartość domyślna to „n”. Więcej informacji znajdziesz w dokumentacji pliku konfiguracji Edge.

TCP Wrappers

TCP Wrappers mogą blokować komunikację na niektórych portach i wpływać na instalację OpenLDAP, Postgres i Cassandry. Na tych węzłach sprawdź /etc/hosts.allow i /etc/hosts.deny, aby upewnić się, że nie ma ograniczeń portów w przypadku wymaganych portów OpenLDAP, Postgres i Cassandra.

iptables

Sprawdź, czy nie ma zasad iptables, które uniemożliwiają połączenie między węzłami na wymaganych portach Edge. W razie potrzeby możesz zatrzymać iptables podczas instalacji za pomocą polecenia:

sudo/etc/init.d/iptables stop

W systemie CentOS 7.x:

systemctl stop firewalld

Sprawdź, czy router brzegowy ma dostęp do pliku /etc/rc.d/init.d/functions

Router brzegowy korzysta z routera Nginx i wymaga dostępu do odczytu do /etc/rc.d/init.d/functions.

Jeśli proces zabezpieczeń wymaga ustawienia uprawnień do /etc/rc.d/init.d/functions, nie ustawiaj ich na 700, ponieważ router nie uruchomi się. Uprawnienia można ustawić na 744, aby zezwolić na dostęp do odczytu w przypadku /etc/rc.d/init.d/functions.

Cassandra

Wszystkie węzły Cassandry muszą być połączone z pierścieniem. Cassandra przechowuje repliki danych na wielu węzłach, aby zapewnić niezawodność i odporność na błędy. Strategia replikacji dla każdej przestrzeni kluczy Edge określa węzły Cassandra, w których umieszczane są repliki. Więcej informacji znajdziesz w artykule Współczynnik replikacji i poziom spójności w bazie danych Cassandra.

Cassandra automatycznie dostosowuje rozmiar sterty Javy na podstawie dostępnej pamięci. Więcej informacji znajdziesz w artykule Dostrajanie zasobów Javy w przypadku pogorszenia wydajności lub dużego zużycia pamięci.

Po zainstalowaniu Edge for Private Cloud możesz sprawdzić, czy Cassandra jest prawidłowo skonfigurowana, sprawdzając plik /opt/apigee/apigee-cassandra/conf/cassandra.yaml. Sprawdź na przykład, czy skrypt instalacyjny Edge dla chmury prywatnej ustawił te właściwości:

• cluster_name
• initial_token
• partitioner
• seeds
• listen_address
• rpc_address
• snitch

Baza danych PostgreSQL

Po zainstalowaniu Edge możesz dostosować te ustawienia bazy danych PostgreSQL w zależności od ilości pamięci RAM dostępnej w systemie:

conf_postgresql_shared_buffers = 35% of RAM      # min 128kB
conf_postgresql_effective_cache_size = 45% of RAM
conf_postgresql_work_mem = 512MB       # min 64kB

Aby ustawić te wartości:

1. Otwórz do edycji plik postgresql.properties:

   vi /opt/apigee/customer/application/postgresql.properties

   Jeśli plik nie istnieje, utwórz go.

2. Ustaw właściwości wymienione powyżej.
3. Zapisz zmiany.
4. Uruchom ponownie bazę danych PostgreSQL:

   /opt/apigee/apigee-service/bin/apigee-service apigee-postgresql restart

Ograniczenia systemu

Sprawdź, czy na węzłach Cassandra i procesora komunikatów ustawione są te limity systemowe:

• Na węzłach Cassandra ustaw limity miękkie i twarde memlock, nofile i przestrzeni adresowej (as) dla użytkownika instalacji (domyślnie „apigee”) w /etc/security/limits.d/90-apigee-edge-limits.conf, jak pokazano poniżej:

  apigee soft memlock unlimited
  apigee hard memlock unlimited
  apigee soft nofile 32768
  apigee hard nofile 65536
  apigee soft as unlimited
  apigee hard as unlimited

• W węzłach procesora komunikatów ustaw maksymalną liczbę otwartych deskryptorów plików na 64 tys. w pliku /etc/security/limits.d/90-apigee-edge-limits.conf, jak pokazano poniżej:

  apigee soft nofile 32768
  apigee hard nofile 65536

  W razie potrzeby możesz zwiększyć ten limit. Na przykład, jeśli masz otwartych wiele plików tymczasowych.

Network Security Services (NSS)

Network Security Services (NSS) to zestaw bibliotek, które obsługują tworzenie aplikacji klienckich i serwerowych z włączonymi funkcjami zabezpieczeń. Upewnij się, że masz zainstalowaną bibliotekę NSS w wersji 3.19 lub nowszej.

Aby sprawdzić obecną wersję:

yum info nss

Aby zaktualizować NSS:

yum update nss

Więcej informacji znajdziesz w tym artykule firmy RedHat.

Wyłączanie wyszukiwania DNS w protokole IPv6 podczas korzystania z NSCD (Name Service Cache Daemon)

Jeśli masz zainstalowany i włączony NSCD (Name Service Cache Daemon), procesory wiadomości wykonują 2 wyszukiwania DNS: jedno dla IPv4 i jedno dla IPv6. Jeśli używasz NSCD, wyłącz wyszukiwanie DNS w IPv6.

Aby wyłączyć wyszukiwanie DNS w przypadku IPv6:

1. Na każdym węźle procesora komunikatów edytuj /etc/nscd.conf
2. Ustaw tę właściwość:

   enable-cache hosts no

Wyłączanie protokołu IPv6 na platformie Google Cloud w systemie RedHat/CentOS 7

Jeśli instalujesz Edge na platformie RedHat 7 lub CentOS 7 na platformie Google Cloud Platform, musisz wyłączyć IPv6 na wszystkich węzłach Qpid.

Instrukcje wyłączania IPv6 znajdziesz w dokumentacji RedHat lub CentOS dotyczącej Twojej wersji systemu operacyjnego. Możesz na przykład:

1. Otwórz plik /etc/hosts w edytorze.
2. Wstaw znak „#” w pierwszej kolumnie następującego wiersza, aby dodać go do komentarzy:

   #::1 localhost localhost.localdomain localhost6 localhost6.localdomain6

3. Zapisz plik.

AWS AMI

Jeśli instalujesz Edge na obrazie Amazon Machine Image (AMI) AWS dla systemu Red Hat Enterprise Linux 7.x, musisz najpierw uruchomić to polecenie:

yum-config-manager --enable rhui-REGION-rhel-server-extras rhui-REGION-rhel-server-optional

Narzędzia

Instalator używa w standardowej wersji następujących narzędzi systemu UNIX dostarczanych przez EL5 lub EL6.

ntpdate

Apigee zaleca synchronizację czasu na serwerach. Jeśli nie jest jeszcze skonfigurowane, w tym celu może posłużyć narzędzie ntpdate, które sprawdza, czy serwery są zsynchronizowane czasowo. Za pomocą yum install ntp możesz zainstalować narzędzie. Jest to szczególnie przydatne w przypadku replikowania konfiguracji OpenLDAP. Pamiętaj, że strefę czasową serwera ustawiasz w formacie UTC.

openldap 2.4

Instalacja lokalna wymaga OpenLDAP 2.4. Jeśli serwer ma połączenie z internetem, skrypt instalacyjny Edge pobiera i instaluje OpenLDAP. Jeśli serwer nie ma połączenia z internetem, przed uruchomieniem skryptu instalacyjnego Edge musisz się upewnić, że OpenLDAP jest już zainstalowany. W systemach RHEL/CentOS możesz uruchomić polecenie yum install openldap-clients openldap-servers, aby zainstalować OpenLDAP.

W przypadku instalacji z 13 hostami i instalacji z 12 hostami w 2 centrach danych wymagana jest replikacja OpenLDAP, ponieważ istnieje wiele węzłów hostujących OpenLDAP.

Zapory sieciowe i hosty wirtualne

Termin virtual jest często nadużywany w branży IT, podobnie jak w przypadku wdrożenia Apigee Edge for Private Cloud i hostów wirtualnych. Termin virtual ma 2 główne zastosowania:

• Maszyny wirtualne: nie są wymagane, ale w niektórych wdrożeniach używa się technologii maszyn wirtualnych do tworzenia odizolowanych serwerów dla komponentów Apigee. Hosty maszyn wirtualnych, podobnie jak hosty fizyczne, mogą mieć interfejsy sieciowe i zapory.
• Wirtualne hosty: punkty końcowe sieci, analogiczne do wirtualnego hosta Apache.

Router na maszynie wirtualnej może udostępniać wiele hostów wirtualnych (o ile różnią się od siebie aliasem hosta lub portem interfejsu).

Na przykład na jednym serwerze fizycznymA mogą działać 2 maszyny wirtualne o nazwach „VM1” i „VM2”. Załóżmy, że „VM1” udostępnia wirtualny interfejs Ethernet, który w maszynie wirtualnej ma nazwę „eth0” i któremu mechanizm wirtualizacji lub serwer DHCP sieci przypisuje adres IP 111.111.111.111. Załóżmy też, że VM2 udostępnia wirtualny interfejs Ethernet o nazwie „eth0”, któremu przypisany jest adres IP 111.111.111.222.

Na każdej z tych 2 maszyn wirtualnych może działać router Apigee. Routery udostępniają punkty końcowe hosta wirtualnego, jak w tym hipotetycznym przykładzie:

Router Apigee na maszynie wirtualnej VM1 udostępnia 3 wirtualne hosty na interfejsie eth0 (który ma określony adres IP): api.mycompany.com:80, api.mycompany.com:443 i test.mycompany.com:80.

Router na maszynie wirtualnej VM2 udostępnia api.mycompany.com:80 (o tej samej nazwie i porcie co router na maszynie wirtualnej VM1).

System operacyjny hosta fizycznego może mieć zaporę sieciową. Jeśli tak jest, musi ona być skonfigurowana tak, aby przepuszczać ruch TCP przeznaczony dla portów udostępnianych na interfejsach wirtualnych (111.111.111.111:{80, 443} i 111.111.111.222:80). Dodatkowo system operacyjny każdej maszyny wirtualnej może udostępniać własną zaporę sieciową na interfejsie eth0, która również musi zezwalać na połączenia na portach 80 i 443.

Ścieżka podstawowa to trzeci komponent, który bierze udział w kierowaniu wywołań interfejsu API do różnych wdrożonych proxy interfejsów API. Pakiety serwera proxy interfejsu API mogą współdzielić punkt końcowy, jeśli mają różne ścieżki podstawowe. Na przykład jedną ścieżkę podstawową można zdefiniować jako http://api.mycompany.com:80/, a inną jako http://api.mycompany.com:80/salesdemo.

W tym przypadku potrzebujesz systemu równoważenia obciążenia lub usługi Traffic Director, które będą rozdzielać ruch http://api.mycompany.com:80/ między 2 adresy IP (111.111.111.111 na maszynie wirtualnej 1 i 111.111.111.222 na maszynie wirtualnej 2). Ta funkcja jest specyficzna dla Twojej instalacji i jest konfigurowana przez lokalną grupę sieciową.

Ścieżka podstawowa jest ustawiana podczas wdrażania interfejsu API. Na podstawie powyższego przykładu możesz wdrożyć 2 interfejsy API, mycompany i testmycompany, w organizacji mycompany-org z wirtualnym hostem, który ma alias hosta api.mycompany.com i port ustawiony na 80. Jeśli w przypadku wdrożenia nie zadeklarujesz ścieżki podstawowej, router nie będzie wiedzieć, do którego interfejsu API ma wysyłać przychodzące żądania.

Jeśli jednak wdrożysz interfejs API testmycompany z podstawowym adresem URL /salesdemo, użytkownicy będą uzyskiwać do niego dostęp za pomocą adresu http://api.mycompany.com:80/salesdemo. Jeśli wdrożysz interfejs API mycompany z adresem URL /, użytkownicy będą uzyskiwać do niego dostęp za pomocą adresu URL http://api.mycompany.com:80/.

Licencjonowanie

Każda instalacja Edge wymaga unikalnego pliku licencji, który uzyskasz od Apigee. Podczas instalowania serwera zarządzającego musisz podać ścieżkę do pliku licencji, np. /tmp/license.txt.

Instalator kopiuje plik licencji do folderu /opt/apigee/customer/conf/license.txt.

Jeśli plik licencji jest prawidłowy, serwer zarządzania sprawdza datę ważności i dozwoloną liczbę procesorów wiadomości. Jeśli któreś z ustawień licencji wygasło, logi znajdziesz w tym miejscu: /opt/apigee/var/log/edge-management-server/logs. W takim przypadku możesz skontaktować się z zespołem pomocy Apigee Edge, aby uzyskać szczegółowe informacje o migracji.

Jeśli nie masz jeszcze licencji, skontaktuj się z zespołem sprzedaży Apigee.