‫Google برای ترجمه محتوا به زبان ترجیحی شما از فناوری هوشواره استفاده می‌کند. ترجمه‌های هوشواره‌ای ممکن است اشتباه داشته باشند.

راه‌اندازی میزبان مجازی

میزبان مجازی در Edge دامنه‌ها و درگاه‌های Edge Router را که پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی در آن‌ها نمایش داده می‌شود و، به‌طور گسترده‌تر، نشانی وبی را که برنامه‌ها برای دسترسی به پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی استفاده می‌کنند تعریف می‌کند. میزبان مجازی همچنین تعیین می‌کند که آیا دسترسی به پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی بااستفاده از پروتکل HTTP انجام می‌شود یا بااستفاده از پروتکل HTTPS رمزگذاری‌شده.

به‌عنوان بخشی از فرایند آماده‌سازی Edge، باید سازمان، محیط، و میزبان مجازی ایجاد کنید. Edge فرمان setup-org را ارائه می‌دهد تا این فرایند را برای کاربران جدید آسان‌تر کند.

وقتی میزبان مجازی را ایجاد می‌کنید، باید اطلاعات زیر را مشخص کنید:

نام میزبان مجازی که از آن برای ارجاع به آن در پراکسی‌های میانای برنامه‌سازی کاربردی استفاده می‌کنید.
درگاه روی «رهیاب» برای میزبان مجازی. معمولاً این درگاه‌ها از ۹۰۰۱ شروع می‌شوند و برای هر میزبان مجازی جدید یکی به آن اضافه می‌شود.
نام مستعار میزبان میزبان مجازی. معمولاً نام ساناد میزبان مجازی.

برای مثال، در فایل پیکربندی که به فرمان setup-org ارسال می‌شود، می‌توانید این اطلاعات را به‌صورت زیر مشخص کنید:

# Specify virtual host information
VHOST_PORT=9001
VHOST_NAME=default

# If you have a DNS entry for the virtual host
VHOST_ALIAS=myapis.apigee.net

‫Edge Router سرصفحه Host درخواست ورودی را با فهرست نام‌های مستعار میزبان دردسترس مقایسه می‌کند تا پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی را که درخواست را مدیریت می‌کند تعیین کند. هنگام درخواست ازطریق میزبان مجازی، یا نام دامنه‌ای را مشخص کنید که با نام مستعار میزبان مجازی مطابقت داشته باشد، یا نشانی IP «مسیریاب» و سرصفحه Host حاوی نام مستعار میزبان را مشخص کنید.

برای مثال، اگر میزبان مجازی با نام مستعار میزبان myapis.apigee.net در درگاه 9001 ایجاد کرده‌اید، درخواست cURL به API ازطریق آن میزبان مجازی می‌تواند از یکی از فرم‌های زیر استفاده کند:

اگر ورودی ساناد برای myapis.apigee.net دارید:
```
curl http://myapis.apigee.net:9001/proxy-base-path/resource-path
```
اگر ورودی ساناد برای myapis.apigee.net ندارید:
```
curl http://routerIP:9001/proxy-base-path/resource-path -H 'Host: myapis.apigee.net'
```
در این فرم، نشانی IP «رهیاب» را مشخص می‌کنید و نام مستعار میزبان را در سرصفحه Host ارسال می‌کنید.
توجه: فرمان curl، اکثر مرورگرها، و بسیاری از ابزارهای کمکی دیگر به‌طور خودکار سرصفحه Host را با دامنه به‌عنوان بخشی از درخواست اضافه می‌کنند، بنابراین می‌توانید درواقع از فرمان cURL در این فرم استفاده کنید:
```
curl http://routerIP:9001/proxy-base-path/resource-path
```

گزینه‌هایی برای زمانی که ورودی ساناد برای میزبان مجازی ندارید

یک گزینه وقتی ورودی ساناد ندارید این است که نام مستعار میزبان را روی نشانی IP «رهیاب» و درگاه میزبان مجازی تنظیم کنید، مثل routerIP:port. برای مثال:

VHOST_ALIAS=192.168.1.31:9001

سپس یک فرمان curl در فرم زیر ایجاد می‌کنید:

curl http://routerIP:9001/proxy-base-path/resource-path

این گزینه ترجیح داده می‌شود چون با Edge UI خوب کار می‌کند.

اگر چند «رهیاب» دارید، برای هر «رهیاب» یک نام مستعار میزبان اضافه کنید و نشانی IP هر «رهیاب» و درگاه میزبان مجازی را مشخص کنید:

# Specify the IP and port of each router as a space-separated list enclosed in quotes:
# VHOST_ALIAS="192.168.1.31:9001 192.168.1.32:9001"

یا می‌توانید نام مستعار میزبان را روی مقداری مثل temp.hostalias.com تنظیم کنید. سپس، باید سرایند Host را در هر درخواست ارسال کنید:

curl -v http://routerIP:9001/proxy-base-path/resource-path -H 'host: temp.hostalias.com'

یا نام مستعار میزبان را به فایل /etc/hosts اضافه کنید. برای مثال، این خط را به /etc/hosts اضافه کنید:

192.168.1.31   temp.hostalias.com

سپس می‌توانید درخواستی ایجاد کنید که گویی ورودی ساناد دارید:

curl -v http://myapis.apigee.net:9001/proxy-base-path/resource-path