راه‌اندازی میزبان مجازی

Edge for Private Cloud v4.18.01

میزبان مجازی در Edge دامنه‌ها و درگاه‌های Edge Router را که یک پراکسی API در آن‌ها نمایان می‌شود، و به‌تبع آن نشانی وب را که برنامه‌ها برای دسترسی به پراکسی API استفاده می‌کنند تعریف می‌کند. میزبان مجازی همچنین تعریف می‌کند که آیا ازطریق پروتکل HTTP یا ازطریق پروتکل رمزگذاری‌شده HTTPS به پراکسی API دسترسی پیدا شود.

به‌عنوان بخشی از فرایند آماده‌سازی Edge، باید سازمان، محیط، و میزبان مجازی ایجاد کنید. ‫Edge فرمان setup-org را ارائه می‌دهد تا این فرایند را برای کاربران جدید آسان‌تر کند.

وقتی میزبان مجازی ایجاد می‌کنید، باید اطلاعات زیر را مشخص کنید:

• نام میزبان مجازی که برای ارجاع دادن به آن در پراکسی‌های API خود استفاده می‌کنید.
• درگاه در «رهیاب» برای میزبان مجازی. معمولاً این درگاه‌ها از ۹۰۰۱ شروع می‌شوند و برای هر میزبان مجازی جدید، یک واحد افزایش می‌یابند.
• نام مستعار میزبان میزبان مجازی. معمولاً نام ساناد میزبان مجازی.

برای مثال، در فایل پیکربندی که به فرمان setup-org ارسال می‌شود، می‌توانید این اطلاعات را به‌صورت زیر مشخص کنید:

# Specify virtual host information.
VHOST_PORT=9001
VHOST_NAME=default

# If you have a DNS entry for the virtual host.
VHOST_ALIAS=myapis.apigee.net

«مسیریاب لبه» سرصفحه میزبان درخواست ورودی را با فهرست نام‌های مستعار میزبان دردسترس مقایسه می‌کند تا پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی را که درخواست را مدیریت می‌کند تعیین کند. هنگام درخواست ازطریق میزبان مجازی، یا نام دامنه‌ای را مشخص کنید که با نام مستعار میزبان میزبان مجازی مطابقت داشته باشد، یا نشانی IP «مسیریاب» و سرایند میزبان حاوی نام مستعار میزبان را مشخص کنید.

برای مثال، اگر میزبان مجازی‌ای با نام مستعار میزبان myapis.apigee.net در درگاه ۹۰۰۱ ایجاد کرده‌اید، درخواست cURL به API ازطریق آن میزبان مجازی می‌تواند از یکی از شکل‌های زیر استفاده کند:

• اگر ورودی ساناد برای myapis.apigee.net دارید:
  
  curl http://myapis.apigee.net:9001/{proxy-base-path}/{resource-path}
• اگر ورودی ساناد برای myapis.apigee.net ندارید:
  
  curl http://<routerIP>:9001/{proxy-base-path}/{resource-path} -H 'Host: myapis.apigee.net'
  
  در این فرم، نشانی IP «مسیریاب» را مشخص می‌کنید و نام مستعار میزبان را در سرصفحه میزبان می‌گذرانید.
  
  توجه: فرمان cURL، اکثر مرورگرها، و بسیاری از ابزارهای دیگر به‌طور خودکار سرصفحه میزبان را با دامنه به‌عنوان بخشی از درخواست اضافه می‌کنند، بنابراین درواقع می‌توانید از فرمان cURL در قالب زیر استفاده کنید:
  
  curl http://<routerIP>:9001/{proxy-base-path}/{resource-path}

گزینه‌ها وقتی ورودی ساناد برای میزبان مجازی ندارید

یکی از گزینه‌ها درصورتی‌که ورودی ساناد نداشته باشید این است که نام مستعار میزبان را روی نشانی IP «رهیاب» و درگاه میزبان مجازی، به‌صورت <routerIP>:port تنظیم کنید. برای مثال:

VHOST_ALIAS=192.168.1.31:9001

سپس در فرم زیر فرمان curl را ایجاد می‌کنید:

curl http://<routerIP>:9001/{proxy-base-path}/{resource-path} 

این گزینه ترجیح داده می‌شود زیرا با «میانای کاربری Edge» به‌خوبی کار می‌کند.

اگر چند «رهیاب» دارید، برای هر «رهیاب» یک نام مستعار میزبان اضافه کنید و نشانی IP هر «رهیاب» و درگاه میزبان مجازی را مشخص کنید:

# Specify the IP and port of each router as a space-separated list enclosed in quotes:
# VHOST_ALIAS="192.168.1.31:9001 192.168.1.32:9001"

همچنین می‌توانید نام مستعار میزبان را روی مقداری مثل temp.hostalias.com تنظیم کنید. سپس باید سرایند میزبان را در هر درخواست ارسال کنید:

curl -v http://<routerIP>:9001/{proxy-base-path}/{resource-path} ?-H 'host: temp.hostalias.com'

یا نام مستعار میزبان را به فایل /etc/hosts اضافه کنید. برای مثال، این خط را به /etc/hosts اضافه کنید:

192.168.1.31   temp.hostalias.com

سپس می‌توانید درخواستی ارائه دهید که انگار ورودی ساناد دارید:

curl -v http://myapis.apigee.net:9001/{proxy-base-path}/{resource-path}