الزامات نصب

الزامات سخت‌افزاری

باید حداقل سخت‌افزار موردنیاز زیر را برای زیرساخت با دسترسی بالا در محیطی با درجه تولید داشته باشید.

ویدیو زیر راهنمایی‌های کلی درباره اندازه مناسب برای نصب ارائه می‌دهد:

برای همه سناریوهای نصب شرح‌داده‌شده در توپولوژی‌های نصب، جدول‌های زیر حداقل الزامات سخت‌افزاری را برای مؤلفه‌های نصب فهرست می‌کنند.

در این جدول‌ها، الزامات دیسک سخت علاوه‌بر فضای دیسک سخت موردنیاز سیستم‌عامل است. بسته به برنامه‌ها و ترافیک شبکه، ممکن است نصب شما به منابع بیشتر یا کمتری نسبت به موارد فهرست‌شده در زیر نیاز داشته باشد.

علاوه‌براین، اگر می‌خواهید «سرویس‌های درآمدزایی» را نصب کنید، الزامات سخت‌افزاری زیر فهرست شده است (در نصب «همه‌کاره» پشتیبانی نمی‌شود):

الزامات سیستم‌عامل و نرم‌افزار شخص ثالث

این دستورالعمل‌های نصب و فایل‌های نصب ارائه‌شده در سیستم‌عامل‌ها و نرم‌افزارهای طرف سوم فهرست‌شده در نرم‌افزارهای پشتیبانی‌شده و نسخه‌های پشتیبانی‌شده آزمایش شده‌اند.

جاوا

قبل‌از نصب، باید نسخه پشتیبانی‌شده‌ای از Java 1.8 در هر دستگاه نصب شده باشد. کیت‌های توسعه جاوا پشتیبانی‌شده در نرم‌افزارهای پشتیبانی‌شده و نسخه‌های پشتیبانی‌شده فهرست شده‌اند.

مطمئن شوید که متغیر محیطی JAVA_HOME به ریشه JDK برای کاربری که نصب را انجام می‌دهد اشاره می‌کند.

SELinux

بسته به تنظیمات شما برای SELinux، ممکن است Edge با مشکلاتی در نصب و راه‌اندازی مؤلفه‌های Edge مواجه شود. درصورت لزوم، می‌توانید SELinux را درطول نصب غیرفعال کنید یا آن را روی حالت مجاز تنظیم کنید، و سپس آن را پس‌از نصب دوباره فعال کنید. برای اطلاعات بیشتر، نصب ابزار کمکی apigee-setup در Edge را ببینید.

درحال ایجاد کاربر «apigee»

فرایند نصب، کاربر سیستم Unix به‌نام «apigee» ایجاد می‌کند. Edge directories and files are owned by 'apigee', as are Edge processes. این یعنی مؤلفه‌های Edge به‌عنوان کاربر «apigee» اجرا می‌شوند. درصورت لزوم، می‌توانید مؤلفه‌ها را به‌عنوان کاربر دیگری اجرا کنید.

فهرست راهنمای نصب

به‌طور پیش‌فرض، نصب‌کننده همه فایل‌ها را در دایرکتوری /opt/apigee می‌نویسد. نمی‌توانید مکان این فهرست راهنما را تغییر دهید. اگرچه نمی‌توانید این دایرکتوری را تغییر دهید، می‌توانید یک پیوند نمادین برای نگاشت /opt/apigee به مکان دیگری ایجاد کنید، همان‌طور که در ایجاد پیوند نمادین از opt /apigee/ شرح داده شده است.

در دستورالعمل‌های این راهنما، دایرکتوری نصب به‌صورت /opt/apigee ذکر شده است.

درحال ایجاد پیوند نمادین از opt /apigee/

قبل‌از ایجاد پیوند نمادین، ابتدا باید کاربر و گروهی با نام «apigee» ایجاد کنید. این همان گروه و کاربری است که توسط نصب‌کننده Edge ایجاد شده است.

برای ایجاد پیوند نمادین، این مراحل را قبل‌از بارگیری فایل bootstrap_4.51.00.sh انجام دهید. باید همه این مراحل را به‌عنوان root انجام دهید:

1. کاربر و گروه «apigee» را ایجاد کنید:

   groupadd -r apigee > useradd -r -g apigee -d /opt/apigee -s /sbin/nologin -c "Apigee platform user" apigee

2. پیوند نمادینی از /opt/apigee به ریشه نصب موردنظرتان ایجاد کنید:

   ln -Ts /srv/myInstallDir /opt/apigee

   که /srv/myInstallDir مکان موردنظر برای فایل‌های Edge است.

3. Change ownership of the install root and symlink to the "apigee" user:

   chown -h apigee:apigee /srv/myInstallDir /opt/apigee

تنظیمات شبکه

Apigee توصیه می‌کند قبل‌از نصب، تنظیمات شبکه را بررسی کنید. نصب‌کننده انتظار دارد که همه دستگاه‌ها نشانی IP ثابت داشته باشند. از فرمان‌های زیر برای اعتبارسنجی تنظیمات استفاده کنید:

• ‫hostname نام دستگاه را برمی‌گرداند
• ‫hostname -i نشانی IP را برای نام میزبان برمی‌گرداند که می‌توان از دستگاه‌های دیگر به آن دسترسی داشت.

بسته به نوع و نسخه سیستم‌عاملتان، ممکن است لازم باشد /etc/hosts و /etc/sysconfig/network را ویرایش کنید اگر نام میزبان به‌درستی تنظیم نشده باشد. برای اطلاعات بیشتر، به اسناد سیستم‌عامل خاص خود مراجعه کنید.

اگر سروری چند کارت میانای شبکه داشته باشد، فرمان «hostname -i» فهرستی از نشانی‌های IP را که با فاصله از هم جدا شده‌اند برمی‌گرداند. به‌طور پیش‌فرض، نصب‌کننده Edge از اولین نشانی IP برگردانده‌شده استفاده می‌کند که ممکن است در همه شرایط درست نباشد. به‌عنوان جایگزین، می‌توانید ویژگی زیر را در فایل پیکربندی نصب تنظیم کنید:

ENABLE_DYNAMIC_HOSTIP=y

با تنظیم این ویژگی روی «y»، نصب‌کننده از شما می‌خواهد نشانی IP را برای استفاده به‌عنوان بخشی از نصب انتخاب کنید. مقدار پیش‌فرض «n» است. برای اطلاعات بیشتر، به مرجع فایل پیکربندی Edge مراجعه کنید.

TCP Wrappers

TCP Wrappers می‌تواند ارتباط برخی‌از درگاه‌ها را مسدود کند و بر نصب OpenLDAP،‏ Postgres، و Cassandra تأثیر بگذارد. در آن گره‌ها، /etc/hosts.allow و /etc/hosts.deny را بررسی کنید تا مطمئن شوید هیچ محدودیت درگاهی در درگاه‌های لازم OpenLDAP،‏ Postgres، و Cassandra وجود ندارد.

iptables

تأیید کنید که هیچ خط‌مشی iptables وجود ندارد که از اتصال بین گره‌ها در درگاه‌های Edge موردنیاز جلوگیری کند. درصورت لزوم، می‌توانید iptables را درطول نصب بااستفاده از فرمان زیر متوقف کنید:

sudo/etc/init.d/iptables stop

در CentOS 7.x:

systemctl stop firewalld

دسترسی به فهرست راهنما

جدول زیر دایرکتوری‌های گره‌های Edge را که الزامات خاصی از فرایندهای Edge دارند فهرست می‌کند:

Cassandra

همه گره‌های Cassandra باید به یک حلقه متصل باشند. Cassandra نسخه‌های تکراری داده‌ها را در چندین گره ذخیره می‌کند تا اطمینان‌پذیری و تحمل خطا را تضمین کند. استراتژی تکرار برای هر فضای کلید Edge، گره‌های Cassandra را که تکرارها در آن قرار می‌گیرند تعیین می‌کند. برای اطلاعات بیشتر، درباره سطح سازگاری و عامل تکرار Cassandra را ببینید.

Cassandra به‌طور خودکار اندازه پشته Java را براساس حافظه دردسترس تنظیم می‌کند. برای اطلاعات بیشتر، تنظیم منابع Java را درصورت افت عملکرد یا مصرف بالای حافظه ببینید.

پس‌از نصب Edge for Private Cloud، می‌توانید با بررسی فایل /opt/apigee/apigee-cassandra/conf/cassandra.yaml مطمئن شوید که Cassandra به‌درستی پیکربندی شده است. برای مثال، مطمئن شوید که متن نصب Edge for Private Cloud ویژگی‌های زیر را تنظیم کرده باشد:

• cluster_name
• initial_token
• partitioner
• seeds
• listen_address
• rpc_address
• snitch

پایگاه داده PostgreSQL

پس‌از نصب Edge، می‌توانید تنظیمات پایگاه داده PostgreSQL زیر را براساس مقدار RAM دردسترس در سیستم خود تنظیم کنید:

conf_postgresql_shared_buffers = 35% of RAM      # min 128kB
conf_postgresql_effective_cache_size = 45% of RAM
conf_postgresql_work_mem = 512MB       # min 64kB

برای تنظیم این مقادیر:

1. فایل postgresql.properties را ویرایش کنید:

   vi /opt/apigee/customer/application/postgresql.properties

   اگر فایل وجود ندارد، آن را ایجاد کنید.

2. خصوصیات فهرست‌شده در بالا را تنظیم کنید.
3. ویرایش‌هایتان را ذخیره کنید.
4. پایگاه داده PostgreSQL را بازراه‌اندازی کنید:

   /opt/apigee/apigee-service/bin/apigee-service apigee-postgresql restart

محدودیت‌های سیستم

مطمئن شوید که محدودیت‌های سیستم زیر را در گره‌های Cassandra و «پردازشگر پیام» تنظیم کرده‌اید:

• در گره‌های Cassandra، محدودیت‌های نرم و سخت memlock،‏ nofile، و فضای نشانی (as) را برای کاربر نصب (پیش‌فرض «apigee» است) در /etc/security/limits.d/90-apigee-edge-limits.conf به‌صورت زیر تنظیم کنید:

  apigee soft memlock unlimited
  apigee hard memlock unlimited
  apigee soft nofile 32768
  apigee hard nofile 65536
  apigee soft as unlimited
  apigee hard as unlimited
  apigee soft nproc 32768
  apigee hard nproc 65536

  برای اطلاعات بیشتر، تنظیمات تولید توصیه‌شده را در اسناد Apache Cassandra ببینید.

• در گره‌های «پردازشگر پیام»، حداکثر تعداد توصیف‌گرهای فایل باز را روی ۶۴ هزار در /etc/security/limits.d/90-apigee-edge-limits.conf تنظیم کنید، همان‌طور که در زیر نشان داده شده است:

  apigee soft nofile 32768
  apigee hard nofile 65536

  درصورت لزوم، می‌توانید این حد را افزایش دهید. برای مثال، اگر تعداد زیادی فایل موقت را به‌طور هم‌زمان باز کرده باشید.

• اگر زمانی خطای زیر را در «مسیریاب» یا «پردازشگر پیام» system.log دیدید، ممکن است محدودیت‌های توصیف‌گر فایل شما خیلی پایین تنظیم شده باشد:

  "java.io.IOException: Too many open files"

  می‌توانید محدودیت‌های کاربر را با اجرای دستور زیر بررسی کنید:

  # su - apigee
  $ ulimit -n
  100000
  

  اگر پس‌از تنظیم محدودیت‌های توصیف‌گر فایل روی 100000، همچنان به محدودیت‌های فایل‌های باز می‌رسید، برای عیب‌یابی بیشتر، درخواستی در پشتیبانی Apigee Edge باز کنید.

خدمات امنیت شبکه (NSS)

«سرویس‌های امنیتی شبکه» (NSS) مجموعه‌ای از کتابخانه‌ها است که از توسعه برنامه‌های کارخواه و سرور با قابلیت امنیتی پشتیبانی می‌کند. باید مطمئن شوید که NSS نسخه ۳.۱۹ یا جدیدتر را نصب کرده‌اید.

برای بررسی نسخه فعلی:

yum info nss

برای به‌روزرسانی NSS:

yum update nss

برای اطلاعات بیشتر، این مقاله از RedHat را ببینید.

غیرفعال کردن جستجوی ساناد در IPv6 هنگام استفاده از NSCD (Name Service Cache Daemon)

اگر NSCD (Name Service Cache Daemon) را نصب و فعال کرده باشید، «پردازشگرهای پیام» دو جستجوی ساناد انجام می‌دهند: یکی برای IPv4 و یکی برای IPv6. هنگام استفاده از NSCD، باید جستجوی ساناد را در IPv6 غیرفعال کنید.

برای غیرفعال کردن جستجوی ساناد در IPv6:

1. در هر گره «پردازشگر پیام»، /etc/nscd.conf را ویرایش کنید
2. خصوصیت زیر را تنظیم کنید:

   enable-cache hosts no

غیرفعال کردن IPv6 در Google Cloud Platform برای RedHat/CentOS 7

اگر Edge را روی RedHat 7 یا CentOS 7 در Google Cloud Platform نصب می‌کنید، باید IPv6 را در همه گره‌های Qpid غیرفعال کنید.

برای دستورالعمل‌های غیرفعال کردن IPv6، به اسناد RedHat یا CentOS نسخه سیستم‌عامل خاص خود مراجعه کنید. برای مثال، می‌توانید:

1. /etc/hosts را در ویرایشگر باز کنید.
2. نویسه «#» را در ستون یک خط زیر وارد کنید تا آن را به‌صورت نظر درآورید:

   #::1 localhost localhost.localdomain localhost6 localhost6.localdomain6

3. فایل را ذخیره کنید.

AWS AMI

اگر Edge را روی AWS Amazon Machine Image (AMI) برای Red Hat Enterprise Linux 7.x نصب می‌کنید، ابتدا باید فرمان زیر را اجرا کنید:

yum-config-manager --enable rhui-REGION-rhel-server-extras rhui-REGION-rhel-server-optional

ابزارها

نصب‌کننده از ابزارهای UNIX زیر در نسخه استاندارد ارائه‌شده توسط EL5 یا EL6 استفاده می‌کند.

ntpdate

Apigee توصیه می‌کند زمان سرورهایتان همگام‌سازی شود. اگر قبلاً پیکربندی نشده باشد، ابزار ntpdate می‌تواند برای این منظور استفاده شود که بررسی می‌کند آیا سرورها ازنظر زمانی همگام‌سازی شده‌اند یا نه. می‌توانید از yum install ntp برای نصب کردن برنامه کمکی استفاده کنید. این به‌ویژه برای تکرار راه‌اندازی‌های OpenLDAP مفید است. توجه داشته باشید که منطقه زمانی سرور را روی UTC تنظیم کرده‌اید.

openldap 2.4

نصب درون‌سازمانی به OpenLDAP 2.4 نیاز دارد. اگر سرورتان اتصال اینترنت داشته باشد، اسکریپت نصب Edge، OpenLDAP را بارگیری و نصب می‌کند. اگر سرورتان اتصال اینترنت ندارد، باید مطمئن شوید که OpenLDAP قبل‌از اجرای اسکریپت نصب Edge نصب شده باشد. در RHEL/CentOS، می‌توانید yum install openldap-clients openldap-servers را برای نصب OpenLDAP اجرا کنید.

برای نصب‌های ۱۳ میزبانی و نصب‌های ۱۲ میزبانی با دو مرکز داده، تکرار OpenLDAP لازم است زیرا چندین گره میزبان OpenLDAP وجود دارد.

دیوارهای آتش و میزبان‌های مجازی

اصطلاح virtual معمولاً در حوزه فناوری اطلاعات بیش‌ازحد استفاده می‌شود و این موضوع در مورد استقرار Apigee Edge برای Private Cloud و میزبان‌های مجازی نیز صدق می‌کند. برای شفاف‌سازی، دو کاربرد اصلی برای اصطلاح virtual وجود دارد:

• ماشین‌های مجازی (VM): الزامی نیست، اما برخی‌از استقرارها از فناوری VM برای ایجاد سرورهای مجزا برای مؤلفه‌های Apigee خود استفاده می‌کنند. میزبان‌های ماشین مجازی، مانند میزبان‌های فیزیکی، می‌توانند میانای شبکه و دیوار آتش داشته باشند.
• میزبان‌های مجازی: نقاط پایانی وب، مشابه میزبان مجازی Apache.

یک رهیاب در VM می‌تواند چندین میزبان مجازی را نمایش دهد (تا زمانی که از یکدیگر در نام مستعار میزبان یا در درگاه رابط خود متفاوت باشند).

برای مثال، یک سرور فیزیکی واحد A ممکن است دو ماشین مجازی را اجرا کند، به نام «VM1» و «VM2». فرض کنیم «VM1» یک میانای اترنت مجازی را نشان می‌دهد که در VM «eth0» نامیده می‌شود و نشانی IP 111.111.111.111 توسط ماشین مجازی‌سازی یا سرور DHCP شبکه به آن اختصاص داده می‌شود؛ و سپس فرض کنیم VM2 یک میانای اترنت مجازی را نشان می‌دهد که آن هم «eth0» نامیده می‌شود و نشانی IP 111.111.111.222 به آن اختصاص داده می‌شود.

ممکن است یک مسیریاب Apigee داشته باشیم که در هریک از دو VM اجرا می‌شود. رهیاب‌ها نقاط پایانی میزبان مجازی را همانند این مثال فرضی نشان می‌دهند:

مسیریاب Apigee در VM1 سه میزبان مجازی را در میانای eth0 خود (که نشانی IP خاصی دارد)، api.mycompany.com:80، api.mycompany.com:443، و test.mycompany.com:80 نشان می‌دهد.

رهیاب در VM2،‏ api.mycompany.com:80 را درمعرض دید قرار می‌دهد (نام و درگاه مشابه با آنچه VM1 درمعرض دید قرار می‌دهد).

سیستم‌عامل میزبان فیزیکی ممکن است دیوار آتش شبکه داشته باشد؛ اگر چنین باشد، آن دیوار آتش باید به‌گونه‌ای پیکربندی شود که ترافیک TCP را که به درگاه‌های نمایان‌شده در میاناهای مجازی‌سازی‌شده (111.111.111.111:{80, 443} و 111.111.111.222:80) محدود شده است عبور دهد. علاوه‌براین، سیستم‌عامل هر ماشین مجازی ممکن است دیوار آتش خودش را در میانا eth0 ارائه دهد و این دیوار آتش نیز باید به ترافیک درگاه‌های ۸۰ و ۴۴۳ اجازه اتصال دهد.

مسیر پایه سومین مؤلفه درگیر در مسیریابی فراخوانی‌های API به پراکسی‌های API مختلف است که ممکن است مستقر کرده باشید. دسته‌های پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی می‌توانند نقطه پایانی مشترکی داشته باشند اگر مسیرهای پایه متفاوتی داشته باشند. برای مثال، یک مسیر پایه را می‌توان به‌صورت http://api.mycompany.com:80/ و مسیر پایه دیگری را به‌صورت http://api.mycompany.com:80/salesdemo تعریف کرد.

دراین‌صورت، به نوعی متعادل‌کننده بار یا مدیر ترافیک نیاز دارید که ترافیک http://api.mycompany.com:80/ را بین دو نشانی IP تقسیم کند (111.111.111.111 در VM1 و 111.111.111.222 در VM2). این تابع مختص نصب خاص شما است و توسط گروه شبکه‌سازی محلی شما پیکربندی شده است.

مسیر پایه هنگام استقرار میانای برنامه‌سازی کاربردی تنظیم می‌شود. از مثال بالا، می‌توانید دو API، mycompany و testmycompany، را برای سازمان mycompany-org با میزبان مجازی که نام مستعار میزبان api.mycompany.com و درگاه تنظیم‌شده روی 80 دارد مستقر کنید. اگر مسیر پایه را در استقرار اعلام نکنید، مسیریاب نمی‌داند درخواست‌های ورودی را به کدام API ارسال کند.

بااین‌حال، اگر میانای برنامه‌سازی کاربردی testmycompany را با نشانی وب پایه /salesdemo مستقر کنید، کاربران بااستفاده از http://api.mycompany.com:80/salesdemo به آن میانای برنامه‌سازی کاربردی دسترسی پیدا می‌کنند. اگر میانای برنامه‌سازی کاربردی mycompany را با نشانی وب پایه / مستقر کنید، کاربران شما ازطریق نشانی وب http://api.mycompany.com:80/ به میانای برنامه‌سازی کاربردی دسترسی پیدا می‌کنند.

صدور پروانه

هر نصب Edge به یک فایل پروانه یکتا نیاز دارد که از Apigee دریافت می‌کنید. هنگام نصب سرور مدیریت، باید مسیر فایل پروانه را ارائه دهید، برای مثال ‎/tmp/license.txt.

نصب‌کننده فایل پروانه را در /opt/apigee/customer/conf/license.txt کپی می‌کند.

اگر فایل پروانه معتبر باشد، سرور مدیریت تاریخ انقضا و تعداد مجاز «پردازشگر پیام» (MP) را اعتبارسنجی می‌کند. اگر هرکدام از تنظیمات پروانه منقضی شده باشد، می‌توانید گزارش‌ها را در مکان زیر پیدا کنید: /opt/apigee/var/log/edge-management-server/logs. در این صورت، می‌توانید برای جزئیات انتقال با پشتیبانی Apigee Edge تماس بگیرید.

اگر هنوز پروانه ندارید، با بخش فروش Apigee تماس بگیرید.