Wyświetlasz dokumentację Apigee Edge.
Przejdź do
dokumentacji Apigee X. info
Apigee Sense chroni interfejsy API przed niechcianym ruchem żądań, analizując ruch żądań do interfejsu API i identyfikując wzorce, które mogą reprezentować niechciane żądania. Reguły ochrony Apigee Sense zapobiegają tylko atakom, które są kierowane konkretnie na proxy interfejsu API. Apigee Sense nie zapobiega atakom typu DDoS. Jeśli wymagana jest ochrona przed atakami typu DDoS, przed Apigee należy użyć zapory WAF, np. Google Cloud Armor .
Wyjaśnienie poziomu wsparcia, jakie Apigee zapewnia w zakresie ochrony przed atakami typu DDoS, znajdziesz w artykule Ochrona przed atakami typu DDoS w Edge.
Korzystając z analizy Apigee Sense, możesz identyfikować klientów wysyłających niechciane żądania, a następnie podejmować działania, aby zezwolić na te żądania, zablokować je lub oznaczyć.
Dzięki Apigee Sense możesz chronić interfejsy API przed wzorcami żądań, które obejmują:
- zautomatyzowane zachowanie, które przypomina zachowanie człowieka,
- ciągłe próby z tego samego adresu IP,
- nietypowe wskaźniki błędów,
- podejrzane żądania klientów,
- przeszukiwanie danych,
- zbieranie kluczy,
- nagłe wzrosty aktywności,
- wzorce geograficzne.
Wykrywanie niechcianych żądań
Apigee Sense wykrywa niechciane żądania na podstawie metadanych żądań, a następnie udostępnia wyniki analizy do sprawdzenia. Wyniki analizy możesz sprawdzić w konsoli Apigee Sense. Gdy wzorzec wygląda podejrzanie, możesz przyjrzeć się jego szczegółom, aby zdecydować, czy podjąć jakieś działania.
Aby wykrywać wzorce żądań, Apigee Sense przechowuje i analizuje metadane żądań. Gdy klienci wysyłają żądania, Apigee Sense zbiera metadane żądań, a następnie analizuje te dane w partiach, aby znaleźć wzorce.
Zapoznaj się z artykułem Pierwsze kroki z konsolą Apigee Sense.
Wykryte wzorce
Wyniki analizy możesz wyświetlić w konsoli Apigee Sense jako wzorce. Każdy wzorzec reprezentuje zestaw cech żądania znalezionych podczas analizy.
Oto kilka przykładów wzorców:
- Powody. Możesz wyświetlać żądania do interfejsu API przefiltrowane przez wiele wbudowanych konfiguracji nazywanych powodami. Powód reprezentuje zestaw kryteriów i progów, które mogą wskazywać na podejrzaną aktywność. Na przykład „złodziej treści” opisuje żądania z niewielką liczbą sesji OAuth i dużym ruchem w 5-minutowym oknie. Ma progi dotyczące liczby wywołań z adresu IP, procentowego udziału w całkowitym ruchu i unikalnych sesji.
- Położenie geograficzne. Możesz wyświetlać żądania przefiltrowane według ich pochodzenia geograficznego.
- Organizacja AS. Możesz wyświetlać żądania przefiltrowane według organizacji systemu autonomicznego, z którego pochodzą.
Na ilustracji poniżej konsola Apigee Sense wyświetla wzorce powodów wykryte podczas analizy metadanych żądań.
Więcej informacji o wzorcach, zwłaszcza o powodach, znajdziesz w artykule Podejmowanie działań w przypadku podejrzanej aktywności.
Analizowane dane
Apigee Sense zbiera metadane żądań, aby analizować ruch związany z interfejsem API. Poniżej znajdziesz listę rodzajów analizowanych metadanych oraz kilka pytań, które Apigee Sense zadaje, aby wykryć wzorce.
- Charakterystyka klienta. Jaki jest adres IP i lokalizacja geograficzna klienta? Jakiego agenta użytkownika i rodziny użyto? Jakie urządzenie?
- Charakterystyka celu. Identyfikatory URI, do których kierują się klienci. Czy klienci wielokrotnie trafiają na proxy logowania?
- Charakterystyka żądania. Jakiego czasownika HTTP i identyfikatora URI żądania użyto? Jaki był sufiks ścieżki?
- Charakterystyka odpowiedzi. Jaki kod odpowiedzi otrzymał klient? Czy to był błąd? Jak duża była odpowiedź?
- Czas i ilość. Czy w krótkim czasie nastąpił nagły wzrost liczby żądań? Kiedy to było? Jak duży był ten wzrost? Skąd pochodziły żądania?
Aby określić, czy żądania klienta są niechciane, możesz użyć widoku szczegółowego, aby przejść do szczegółów charakterystyki żądania.
Więcej informacji o sprawdzaniu szczegółów analizy znajdziesz w artykule Pierwsze kroki z konsolą Apigee Sense.
Ochrona interfejsów API
Na podstawie wyników analizy Apigee Sense możesz samodzielnie decydować, czy klient lub zestaw żądań wymaga podjęcia działań.
W konsoli Apigee Sense możesz wyświetlić szczegóły ruchu dla określonego adresu IP (lub grupy adresów). Gdy zidentyfikujesz niechcianego klienta, możesz podjąć działania, np. zablokować żądania klienta.
Dostępne czynności
W konsoli Apigee Sense możesz wykonać te działania w przypadku adresu IP, który uznasz za niepożądany.
| Działanie | Opis |
|---|---|
| Zablokuj | Blokuje żądania pochodzące z określonego adresu IP, zwracając do klienta odpowiedź 403. Zablokowane żądania nie docierają do proxy. |
| Flaga | Dodaj specjalny nagłówek HTTP, którego może szukać proxy. Apigee Edge doda nagłówek X-SENSE-BOT-DETECTED o wartości SENSE. |
| Zezwól | Zezwala na przekazanie żądania do proxy. |
Więcej informacji o podejmowaniu działań w przypadku podejrzanych żądań znajdziesz w artykule Pierwsze kroki z konsolą Apigee Sense.
Omówienie Apigee Sense
Apigee Sense używa algorytmów adaptacyjnych, które są dostrajane za pomocą danych z wielu zbiorów danych. Dzięki temu może skuteczniej odróżniać prawidłowy ruch od nieprawidłowego niż w przypadku korzystania z jednego źródła danych. Algorytmy adaptacyjne automatyzują proces identyfikacji i śledzenia. Dzięki temu musisz tylko zdecydować, jak postępować w przypadku podejrzanego ruchu z adresu IP.
Apigee Sense składa się z 4 komponentów:
- Silnik zbierania zbiera dużą liczbę odpowiednich sygnałów, gdy ruch przechodzi przez Apigee Edge. Apigee Sense zbiera typowe metadane dotyczące źródła i celu wywołania interfejsu API, a także metadane dotyczące treści żądania i stanu odpowiedzi. Zbiera też informacje o czasie i opóźnieniu.
- Silnik analizy łączy wszystkie zebrane dane w strukturę danych podsumowujących. Apigee Sense przeprowadza głębszą analizę tej struktury, sprawdzając, jak zachowuje się każde źródło żądania. Następnie Apigee Sense ocenia, czy źródło ma podejrzany podpis.
- Za pomocą silnika kuracji Apigee Sense prezentuje użytkownikom wyniki analizy. Na podstawie tych wyników możesz określić działanie, które ma zostać wykonane w przypadku każdego zidentyfikowanego podejrzanego klienta.
- Na koniec silnik działania identyfikuje żądania pochodzące od podejrzanych klientów w czasie rzeczywistym i podejmuje odpowiednie działania w przypadku takiego ruchu.