سازمان‌دهی و نگهداری محیط

Edge for Private Cloud نسخه ۴.۱۶.۰۵

این بخش عملیات اداری مختلفی را پوشش می‌دهد، برای مثال، ایجاد، مدیریت، و حذف سازمان‌ها، محیط‌ها، و میزبان‌های مجازی Apigee در Apigee Edge برای نصب Cloud خصوصی.

برای آشنایی با سازمان‌ها، محیط‌ها، و میزبان‌های مجازی، به درباره سیاره‌ها، مناطق، Podها، سازمان‌ها، محیط‌ها، و میزبان‌های مجازی مراجعه کنید.

درحال بررسی وضعیت کاربران، سازمان و محیط

«سرور مدیریت» نقش حیاتی در کنار هم نگه داشتن همه مؤلفه‌های دیگر در نصب درون‌محل Edge Private Cloud ایفا می‌کند. می‌توانید وضعیت کاربر، سازمان، و استقرار را در «سرور مدیریت» با صدور فرمان‌های CURL زیر بررسی کنید:

curl -u <adminEmail>:<admin passwd> http://localhost:8080/v1/users
curl -u <adminEmail>:<admin passwd> http://localhost:8080/v1/organizations
curl -u <adminEmail>:<admin passwd> http://localhost:8080/v1/organizations/<orgname>/deployments

سیستم باید وضعیت HTTP‏ ۲۰۰ را برای همه تماس‌ها نمایش دهد. اگر این مراحل ناموفق بود، کارهای زیر را انجام دهید:

1. گزارش‌های «سرور مدیریت» را در <inst_root>/apigee/var/log/apigee/management-server برای هرگونه خطا بررسی کنید.
2. با «سرور مدیریت» تماس بگیرید تا بررسی کنید درست کار می‌کند یا نه.
3. سرور را از ELB بردارید و سپس Management Server را بازراه‌اندازی کنید:
   /<inst_root>/apigee/bin/apigee-service management-server restart

درباره استفاده از فایل‌های پیکربندی

فرمان‌های نشان‌داده‌شده در زیر فایل پیکربندی را به‌عنوان ورودی می‌گیرند. برای مثال، فایل پیکربندی را به فرمان setup-org ارسال می‌کنید تا همه ویژگی‌های سازمان، ازجمله محیط و میزبان مجازی، را تعریف کنید.

برای فایل پیکربندی کامل و اطلاعات مربوط به ویژگی‌هایی که می‌توانید در فایل پیکربندی تنظیم کنید، آماده‌سازی سازمان را ببینید.

درباره راه‌اندازی میزبان مجازی

میزبان مجازی در Edge دامنه‌ها و درگاه‌های Edge Router را که پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی در آن‌ها نمایش داده می‌شود و، به‌طور گسترده‌تر، نشانی وبی را که برنامه‌ها برای دسترسی به پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی استفاده می‌کنند تعریف می‌کند. میزبان مجازی همچنین تعیین می‌کند که آیا دسترسی به پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی بااستفاده از پروتکل HTTP انجام می‌شود یا بااستفاده از پروتکل HTTPS رمزگذاری‌شده.

از دستورگان و فراخوانی‌های میانای برنامه‌سازی کاربردی نشان‌داده‌شده در زیر برای ایجاد میزبان مجازی استفاده کنید. وقتی میزبان مجازی را ایجاد می‌کنید، باید اطلاعات زیر را مشخص کنید:

• نام میزبان مجازی که از آن برای ارجاع به آن در پراکسی‌های API خود استفاده می‌کنید.
• درگاه روی «رهیاب» برای میزبان مجازی. معمولاً این درگاه‌ها از ۹۰۰۱ شروع می‌شوند و برای هر میزبان مجازی جدید یک عدد به آن اضافه می‌شود.
• نام مستعار میزبان میزبان مجازی. معمولاً نام ساناد میزبان مجازی.
  
  Edge Router سرصفحه «میزبان» درخواست ورودی را با فهرست نام‌های مستعار میزبان مقایسه می‌کند تا بخشی از تعیین پراکسی API باشد که درخواست را مدیریت می‌کند. هنگام درخواست ازطریق میزبان مجازی، یا نام دامنه‌ای را مشخص کنید که با نام مستعار میزبان مجازی مطابقت داشته باشد، یا نشانی IP «رهیاب» و سرصفحه «میزبان» حاوی نام مستعار میزبان را مشخص کنید.

برای مثال، اگر میزبان مجازی با نام مستعار میزبان myapis.apigee.net در درگاه 9001 ایجاد کرده‌اید، درخواست cURL به میانای برنامه‌سازی کاربردی ازطریق آن میزبان مجازی می‌تواند از یکی از فرم‌های زیر استفاده کند:

• اگر ورودی ساناد برای myapis.apigee.net دارید:
  curl http://myapis.apigee.net:9001/{proxy-base-path}/{resource-path}
• اگر ورودی ساناد برای myapis.apigee.net ندارید:
  curl http://<routerIP>:9001/{proxy-base-path}/{resource-path} -H 'Host: myapis.apigee.net'
  
  در فرم دوم، نشانی IP «مسیریاب» را مشخص می‌کنید و نام مستعار میزبان را در سرصفحه «میزبان» ارسال می‌کنید.
  
  توجه: فرمان curl، اکثر مرورگرها، و بسیاری از ابزارهای دیگر به‌طور خودکار سرصفحه «میزبان» را با دامنه به‌عنوان بخشی از درخواست اضافه می‌کنند، بنابراین می‌توانید از فرمان curl به این شکل استفاده کنید:
  curl http://<routerIP>:9001/{proxy-base-path}/{resource-path}

گزینه‌های زمانی که ورودی ساناد برای میزبان مجازی ندارید

یک گزینه وقتی ورودی ساناد ندارید این است که نام مستعار میزبان را روی نشانی IP رهیاب و درگاه میزبان مجازی، به‌صورت <routerIP>:port تنظیم کنید. برای مثال:

192.168.1.31:9001

وقتی فرمان curl را در فرم زیر ایجاد می‌کنید:

curl http://<routerIP>:9001/{proxy-base-path}/{resource-path} 

این گزینه ترجیح داده می‌شود چون با Edge UI خوب کار می‌کند.

اگر چند «رهیاب» دارید، برای هر «رهیاب» یک نام مستعار میزبان اضافه کنید و نشانی IP هر «رهیاب» و درگاه میزبان مجازی را مشخص کنید.

همچنین می‌توانید نام مستعار میزبان را روی مقداری مثل temp.hostalias.com تنظیم کنید. سپس باید سرصفحه میزبان را در هر درخواست ارسال کنید:

curl -v http://<routerIP>:9001/{proxy-base-path}/{resource-path} -H 'Host: temp.hostalias.com'

یا نام مستعار میزبان را به فایل /etc/hosts اضافه کنید. برای مثال، این خط را به /etc/hosts اضافه کنید:

192.168.1.31   temp.hostalias.com

سپس می‌توانید درخواستی ایجاد کنید که گویی ورودی ساناد دارید:

curl -v http://myapis.apigee.net:9001/{proxy-base-path}/{resource-path}