سازمان‌دهی و نگهداری محیط

Edge for Private Cloud v. 4.16.09

این بخش عملیات‌های مختلف مدیریتی را پوشش می‌دهد، برای مثال، ایجاد، مدیریت، و برداشتن سازمان‌های Apigee، محیط‌ها، و میزبان‌های مجازی در نصب Apigee Edge for Private Cloud.

برای آشنایی با سازمان‌ها، محیط‌ها، و میزبان‌های مجازی، به درباره Planets، Regions،‏ Pods،‏ Organizations،‏ Environments، و Virtual Hosts مراجعه کنید.

درحال بررسی وضعیت کاربران، سازمان، و محیط

«سرور مدیریت» نقش حیاتی در کنار هم نگه داشتن همه عناصر دیگر در نصب محلی Edge Private Cloud دارد. با صدور دستورات CURL زیر می‌توانید وضعیت کاربر، سازمان، و استقرار را در «سرور مدیریت» بررسی کنید:

curl -u <adminEmail>:<admin passwd> http://localhost:8080/v1/users
curl -u <adminEmail>:<admin passwd> http://localhost:8080/v1/organizations
curl -u <adminEmail>:<admin passwd> http://localhost:8080/v1/organizations/<orgname>/deployments

سیستم باید وضعیت HTTP 200 را برای همه تماس‌ها نمایش دهد. اگر این موارد کار نکرد، موارد زیر را انجام دهید:

1. گزارش‌های «سرور مدیریت» را در <inst_root>/apigee/var/log/apigee/management-server برای هرگونه خطا بررسی کنید.
2. تماسی با «سرور مدیریت» برقرار کنید تا عملکرد صحیح آن را بررسی کنید.
3. سرور را از ELB بردارید و سپس «سرور مدیریت» را بازراه‌اندازی کنید:
   /<inst_root>/apigee/bin/apigee-service management-server restart

درباره استفاده از فایل‌های پیکربندی

فرمان‌های نشان‌داده‌شده در زیر فایل پیکربندی را به‌عنوان ورودی می‌گیرند. برای مثال، فایل پیکربندی را به دستور setup-org ارسال می‌کنید تا همه دارایی‌های سازمان، ازجمله محیط و میزبان مجازی را تعریف کنید.

برای فایل پیکربندی کامل و اطلاعات مربوط به دارایی‌هایی که می‌توانید در فایل پیکربندی تنظیم کنید، به‌کارگیری سازمان را ببینید.

درباره راه‌اندازی میزبان مجازی

میزبان مجازی در Edge دامنه‌ها و درگاه‌های Edge Router را که یک پراکسی API در آن‌ها نمایان می‌شود، و به‌تبع آن نشانی وب را که برنامه‌ها برای دسترسی به پراکسی API استفاده می‌کنند تعریف می‌کند. میزبان مجازی همچنین تعریف می‌کند که آیا ازطریق پروتکل HTTP یا ازطریق پروتکل رمزگذاری‌شده HTTPS به پراکسی API دسترسی پیدا شود.

از دستورگان‌ها و فراخوانی‌های API که در زیر نشان داده شده است برای ایجاد میزبان مجازی استفاده کنید. وقتی میزبان مجازی را ایجاد می‌کنید، باید اطلاعات زیر را مشخص کنید:

• نام میزبان مجازی که برای ارجاع دادن به آن در پراکسی‌های API خود استفاده می‌کنید.
• درگاه در «رهیاب» برای میزبان مجازی. معمولاً این درگاه‌ها از ۹۰۰۱ شروع می‌شوند و برای هر میزبان مجازی جدید، یک واحد افزایش می‌یابند.
• نام مستعار میزبان میزبان مجازی. معمولاً نام ساناد میزبان مجازی.
  
  «روتر لبه» سرصفحه «میزبان» درخواست ورودی را با فهرست نام‌های مستعار میزبان مقایسه می‌کند تا پراکسی API را که درخواست را مدیریت می‌کند تعیین کند. هنگام درخواست ازطریق میزبان مجازی، یا نام دامنه‌ای را مشخص کنید که با نام مستعار میزبان مجازی مطابقت داشته باشد، یا نشانی IP «مسیریاب» و سرایند «میزبان» حاوی نام مستعار میزبان را مشخص کنید.

برای مثال، اگر میزبان مجازی‌ای با نام مستعار میزبان myapis.apigee.net در درگاه ۹۰۰۱ ایجاد کرده‌اید، درخواست cURL به API ازطریق آن میزبان مجازی می‌تواند از یکی از فرم‌های زیر استفاده کند:

• اگر ورودی ساناد برای myapis.apigee.net دارید:
  curl http://myapis.apigee.net:9001/{proxy-base-path}/{resource-path}
• اگر ورودی ساناد برای myapis.apigee.net ندارید:
  curl http://<routerIP>:9001/{proxy-base-path}/{resource-path} -H 'Host: myapis.apigee.net'
  
  در فرم دوم، نشانی IP «مسیریاب» را مشخص می‌کنید و نام مستعار میزبان را در سرصفحه «میزبان» می‌گذرانید.
  
  توجه: فرمان curl، اکثر مرورگرها، و بسیاری از ابزارهای دیگر به‌طور خودکار سرصفحه میزبان را با دامنه به‌عنوان بخشی از درخواست اضافه می‌کنند، بنابراین درواقع می‌توانید از فرمان curl به این شکل استفاده کنید:
  curl http://<routerIP>:9001/{proxy-base-path}/{resource-path}

گزینه‌ها وقتی ورودی ساناد برای میزبان مجازی ندارید

یکی از گزینه‌ها درصورتی‌که ورودی ساناد نداشته باشید این است که نام مستعار میزبان را روی نشانی IP «رهیاب» و درگاه میزبان مجازی، به‌صورت <routerIP>:port تنظیم کنید. برای مثال:

192.168.1.31:9001

وقتی فرمان curl را در فرم زیر می‌سازید:

curl http://<routerIP>:9001/{proxy-base-path}/{resource-path} 

این گزینه ترجیح داده می‌شود زیرا با «میانای کاربری Edge» به‌خوبی کار می‌کند.

اگر چند «مسیریاب» دارید، برای هر «مسیریاب» نام مستعار میزبان اضافه کنید و نشانی IP هر «مسیریاب» و درگاه میزبان مجازی را مشخص کنید.

همچنین می‌توانید نام مستعار میزبان را روی مقداری مثل temp.hostalias.com تنظیم کنید. سپس باید سرایند میزبان را در هر درخواست ارسال کنید:

curl -v http://<routerIP>:9001/{proxy-base-path}/{resource-path} -H 'Host: temp.hostalias.com'

یا نام مستعار میزبان را به فایل /etc/hosts اضافه کنید. برای مثال، این خط را به /etc/hosts اضافه کنید:

192.168.1.31   temp.hostalias.com

سپس می‌توانید درخواستی ارائه دهید که انگار ورودی ساناد دارید:

curl -v http://myapis.apigee.net:9001/{proxy-base-path}/{resource-path}