راه‌اندازی هشدارها و اعلان‌ها

درحال مشاهده اسناد Apigee Edge هستید.
به اسناد Apigee X بروید.
اطلاعات

شرایط هشدار آستانه‌های کد وضعیت خاص (برای مثال ۴۰۴/۵۰۲/۲xx/۴xx/۵xx)، تأخیر، و کد خطا را تعریف می‌کند که درصورت فراتر رفتن از آن‌ها، هشدارهای تصویری در واسط کاربر راه‌اندازی می‌شود و اعلان‌ها ازطریق کانال‌های مختلف، مثل ایمیل، slack،‏ pagerduty، یا وب‌قلاب‌ها ارسال می‌شود. می‌توانید هشدارها را در سطح محیط، پراکسی API، یا سرویس هدف، یا منطقه تنظیم کنید. وقتی هشداری راه‌اندازی می‌شود، اعلانی بااستفاده از روشی که هنگام افزودن هشدارها و اعلان‌ها تعریف کرده‌اید دریافت خواهید کرد.

برای مثال، ممکن است بخواهید وقتی نرخ خطای 5xx برای مدت ۵ دقیقه برای پراکسی API سفارش‌های تولید که در محیط تولید شما مستقر شده است از ۲۳٪ فراتر رفت، هشداری را راه‌اندازی کنید و اعلانی را به تیم «عملیات» ارسال کنید.

شکل زیر نحوه نمایش هشدارها در واسط کاربر را نشان می‌دهد:

در زیر نمونه‌ای از اعلان ایمیلی که ممکن است هنگام راه‌اندازی هشدار دریافت کنید ارائه شده است.

در متن اعلان هشدار، برای کسب اطلاعات بیشتر روی پیوندهای زیر کلیک کنید:

  • برای مشاهده جزئیات بیشتر، ازجمله تنظیمات هشدار و فعالیت برای هر وضعیت در ساعت گذشته، مشاهده جزئیات را انتخاب کنید.
  • برای مشاهده تعریف هشدار، تعریف هشدار را انتخاب کنید.
  • برای مشاهده اطلاعات بیشتر درباره هشدار خاص، به سابقه هشدار بروید.
  • برای مشاهده اقدامات توصیه‌شده، درصورت وجود، کتابچه راهنما را مشاهده کنید.
  • برای مشاهده گزارش سفارشی وضعیت هشدار، گزارش Analytics API را مشاهده کنید.

بخش‌های زیر نحوه تنظیم و مدیریت هشدارها و اعلان‌ها را شرح می‌دهند.

درباره انواع هشدار

اولین نسخه پخش «پایش API» به شما امکان می‌داد براساس الگو قوانینی ایجاد کنید که مشخص می‌کند براساس مجموعه‌ای از شرایط ازپیش‌تعریف‌شده چه زمانی هشدار صادر شود. این نوع هشدارها، هشدارهای ثابت نامیده می‌شوند و تنها نوع هشداری بودند که در نسخه اولیه «پایش API» پشتیبانی می‌شدند.

برای مثال، می‌توانید هشدار ثابتی را در شرایط زیر ایجاد کنید:

  • [نرخ خطاهای 5xx] [بزرگ‌تر از] [٪۱۰] برای [۱۰ دقیقه] از [هدف mytarget1]
  • [تعداد خطاهای 2xx] [کمتر از] [۵۰] برای [۵ دقیقه] در [منطقه us-east-1]
  • [تأخیر p90] [بزرگ‌تر از] [۷۵۰ میلی‌ثانیه] برای [۱۰ دقیقه] در [کارگزار myproxy1]

نسخه بتای گزارش امنیتی 19.11.13 انواع جدیدی از هشدارها را اضافه می‌کند:

  • هشدارهای ناهنجاری (نسخه بتا). نوعی هشدار که در آن Edge مشکلات ترافیک و عملکرد را شناسایی می‌کند و لازم نیست خودتان آن‌ها را ازقبل تعیین کنید. سپس می‌توانید برای این ناهنجاری‌ها هشدار ایجاد کنید.
  • هشدارهای انقضای «امنیت لایه انتقال» (نسخه بتا). نوع هشداری که به شما امکان می‌دهد وقتی گواهینامه TLS به انقضا نزدیک می‌شود اعلان دریافت کنید.

ازآنجایی‌که «پایش میانای برنامه کاربردی» اکنون از چندین نوع هشدار پشتیبانی می‌کند، کادر گفتگوی «ایجاد هشدار» اکنون گزینه انتخاب نوع هشدار را نشان می‌دهد:

کادر گفتگوی ایجاد هشدار اکنون دارای انواع مختلف هشدار است

مشاهده تنظیمات هشدار

برای مشاهده تنظیمات هشداری که درحال‌حاضر تعریف شده است، در «واسط کاربر Edge» روی تجزیه‌وتحلیل > قوانین هشدار کلیک کنید.

صفحه «هشدار» همان‌گونه که در شکل زیر نشان داده شده است نمایش داده می‌شود:

ایمیل هشدار

همان‌طور که در شکل برجسته شده است، صفحه «هشدار» به شما امکان می‌دهد:

سابقه هشدارهایی را که برای سازمانتان راه‌اندازی شده است مشاهده کنید

برای مشاهده سابقه هشدارهایی که در ۲۴ ساعت گذشته برای سازمانتان راه‌اندازی شده است، در «واسط کاربر Edge» روی تجزیه‌وتحلیل > قوانین هشدار کلیک کنید و روی برگه سابقه کلیک کنید.

صفحه «سابقه هشدار» نمایش داده می‌شود.

سابقه هشدار

روی نام هشدار کلیک کنید تا جزئیات هشدار را در داشبورد «تحقیق» مشاهده کنید. می‌توانید با جستجو کردن براساس کل یا بخشی از نام هشدار، فهرست را فیلتر کنید.

افزودن هشدارها و اعلان‌ها

برای افزودن هشدارها و اعلان‌ها:

  1. در «میانای کاربری Edge»، روی تجزیه‌وتحلیل > قوانین هشدار کلیک کنید.
  2. روی +هشدار کلیک کنید.
  3. اطلاعات عمومی زیر را درباره هشدار وارد کنید:
    فیلد شرح
    نام هشدار نام هشدار. از نامی استفاده کنید که محرک را توصیف کند و برای شما معنادار باشد. نام نباید بیش‌از ۱۲۸ نویسه داشته باشد.
    نوع هشدار ثابت را انتخاب کنید. برای اطلاعات بیشتر درباره انواع هشدار، به درباره انواع هشدار مراجعه کنید.
    شرح شرح هشدار.
    محیط زیست محیط را از فهرست کرکره‌ای انتخاب کنید.
    وضعیت برای فعال یا غیرفعال کردن هشدار، کلید را جابه‌جا کنید.
  4. سنجه، آستانه، و ابعاد را برای اولین شرطی که باعث راه‌اندازی هشدار می‌شود تعریف کنید.
    فیلد وضعیت شرح
    متریک

    یکی از سنجه‌های زیر را انتخاب کنید:

    • کد وضعیت: کد وضعیتی را از فهرست انتخاب کنید، مثلاً 401،‏ 404،‏ 2xx،‏ 4xx، یا 5xx HTTP.

      توجه:

      • میانای برنامه‌سازی کاربردی به شما امکان می‌دهد طیف وسیع‌تری از کدهای وضعیت را تنظیم کنید. از API برای مشخص کردن هر کد وضعیت بین ۲۰۰ تا ۲۹۹، ۴۰۰ تا ۵۹۹، و مقادیر کاراکتر عام ۲xx،‏ ۴xx، یا ۵xx استفاده کنید. ایجاد هشدار را ببینید.
      • برای هشدارهای محدودیت نرخ (کد وضعیت HTTP 429)، سنجه را روی کد خطای «مهار جهش» تنظیم کنید.
      • می‌توانید از خط‌مشی AssignMessage برای بازنویسی کد پاسخ HTTP، چه از خطای پراکسی و چه از خطای هدف، استفاده کنید. «پایش میانای برنامه‌سازی کاربردی» همه کدهای بازنویسی‌شده را نادیده می‌گیرد و کدهای پاسخ HTTP واقعی را ثبت می‌کند.
    • تأخیر: مقدار تأخیری را از فهرست کرکره‌ای انتخاب کنید. به‌طور دقیق: p50 (صدک ۵۰)، p90 (صدک ۹۰)، p95 (صدک ۹۵)، یا p99 (صدک ۹۹). برای مثال، p95 را انتخاب کنید تا هشداری راه‌اندازی کنید که وقتی تأخیر پاسخ برای صدک ۹۵ بیشتر از آستانه‌ای باشد که در زیر تنظیم کرده‌اید، فعال شود.
    • کد خطا: دسته، زیردسته، و کد خطایی را از فهرست انتخاب کنید. یا یکی از موارد زیر را در دسته یا زیردسته انتخاب کنید:

      • همه - مجموع ترکیبی در همه کدهای خطا در این دسته/زیردسته باید معیارهای سنجه را برآورده کند.
      • هرکدام - کد خطای تکی در این دسته/زیردسته باید معیارهای سنجه را برآورده کند.

      برای اطلاعات بیشتر، به مرجع کد خطا مراجعه کنید.

    آستانه

    پیکربندی آستانه برای سنجه انتخاب‌شده:

    • کد وضعیت: آستانه را به‌عنوان نرخ درصد، تعداد، یا تراکنش در ثانیه (TPS) درطول زمان تنظیم کنید.
    • تأخیر: آستانه را به‌عنوان مدت تأخیر کلی یا هدف (میلی‌ثانیه) درطول زمان انتخاب کنید. در این مورد، اگر تأخیر مشاهده‌شده در صدک مشخص‌شده، که درصورت وجود ترافیک هر دقیقه به‌روز می‌شود، از وضعیت آستانه برای بازه زمانی پوشش‌دهنده مدت زمان مشخص‌شده فراتر رود، هشدار فعال می‌شود. یعنی وضعیت آستانه در کل مدت زمان تجمیع نمی‌شود.
    • کد خطا: آستانه را به‌عنوان نرخ درصد، تعداد، یا تراکنش در ثانیه (TPS) در طول زمان تنظیم کنید.
    ابعاد روی +افزودن بُعد کلیک کنید و جزئیات بُعدی را که می‌خواهید نتایج برای آن برگردانده شود مشخص کنید، ازجمله کارگزار API، سرویس هدف، یا برنامه توسعه‌دهنده، و منطقه.

    اگر یک بُعد خاص را روی این موارد تنظیم کنید:

    • همه - همه نهادهای موجود در بُعد باید معیارهای سنجه را برآورده کنند. نمی‌توانید همه را برای سنجه‌ای از نوع تأخیر انتخاب کنید.
    • هرکدام - فقط برای منطقه قابل‌اعمال است. نهادی در بُعد باید معیارهای سنجه را برای هر منطقه واحدی برآورده کند.
      توجه: برای پراکسی‌های API یا سرویس‌های هدف، «مجموعه‌ای» را انتخاب کنید تا از عملکرد «هر» پشتیبانی کند.
    • مجموعه‌ها - مجموعه‌ای را از فهرست انتخاب کنید تا مجموعه خدمات هدف یا پراکسی‌های API را مشخص کنید. در این مورد، هر نهادی در مجموعه باید معیارها را داشته باشد.

    اگر بُعد را روی هدف تنظیم کنید، می‌توانید سرویس هدف یا سرویس مشخص‌شده توسط خط‌مشی «دعوت به اقدام سرویس» را انتخاب کنید. هدف خط‌مشی «دعوت به اقدام سرویس» به‌صورت مقداری که با `sc://` پیشوندگذاری شده است نمایش داده می‌شود. برای مثال، `sc://my.endpoint.net`.

  5. برای نمایش داده‌های اخیر وضعیت در ساعت گذشته، روی نمایش داده‌های وضعیت کلیک کنید.
    وقتی نرخ خطا از آستانه وضعیت هشدار فراتر می‌رود، در نمودار به رنگ قرمز نمایش داده می‌شود.
    نمایش داده‌های شرایط

    برای پنهان کردن داده‌ها، روی پنهان کردن داده‌های وضعیت کلیک کنید.

  6. برای افزودن شرایط بیشتر، روی + افزودن شرط کلیک کنید و مراحل ۴ و ۵ را تکرار کنید.

    توجه: اگر چندین شرط را مشخص کنید، هشدار زمانی راه‌اندازی می‌شود که همه شرایط برآورده شوند.

  7. اگر می‌خواهید گزارش سفارشی براساس شرایط هشداری که پیکربندی کرده‌اید ایجاد کنید، روی ایجاد گزارش‌های تجزیه‌وتحلیل API براساس شرایط هشدار کلیک کنید. اگر سرپرست سازمان نباشید، این گزینه خاکستری می‌شود.

    برای اطلاعات بیشتر، ایجاد گزارش سفارشی از هشدار را ببینید.

    توجه: می‌توانید گزارش سفارشی را پس‌از ذخیره کردن هشدار، همان‌طور که در مدیریت گزارش‌های سفارشی توضیح داده شده است، اصلاح کنید.

  8. برای افزودن اعلان هشدار، روی + اعلان کلیک کنید.
    جزئیات اعلان شرح
    کانال کانال اعلانی را که می‌خواهید استفاده کنید انتخاب کنید و مقصد را مشخص کنید: ایمیل، Slack،‏ PagerDuty، یا Webhook.
    مقصد مقصد را براساس نوع کانال انتخاب‌شده مشخص کنید:
    • ایمیل - نشانی ایمیل، مثل joe@company.com
    • ‫Slack - نشانی وب کانال Slack، برای نمونه https://hooks.slack.com/services/T00000000/B00000000/XXXXX
    • PagerDuty - کد PagerDuty، مثل abcd1234efgh56789
    • وب‌قلاب - نشانی وب وب‌قلاب، مثل https://apigee.com/test-webhook. برای شرح شیء ارسال‌شده به نشانی وب، قالب شیء وب‌قلاب را ببینید.

      هرگونه اطلاعات اعتباری را در نشانی وب وب‌قلاب بگذرانید. برای مثال: https://apigee.com/test-webhook?auth_token=1234_abcd.

      می‌توانید نشانی وب نقطه پایانی را مشخص کنید که می‌تواند شیء وب‌قلاب را تجزیه کند تا آن را اصلاح یا پردازش کند. برای مثال، می‌توانید نشانی وب یک API، مثل Edge API، یا هر نقطه پایانی دیگری را که می‌تواند شیء را پردازش کند مشخص کنید.

      توجه: برای هر اعلان فقط می‌توانید یک مقصد مشخص کنید. برای مشخص کردن چندین مقصد برای یک نوع کانال، اعلان‌های بیشتری اضافه کنید.

  9. برای افزودن اعلان‌های بیشتر، مرحله ۸ را تکرار کنید.
  10. اگر اعلانی اضافه کردید، فیلدهای زیر را تنظیم کنید:
    فیلد شرح
    Playbook (اختیاری) فیلد نوشتاری آزاد برای ارائه شرح کوتاهی از کنش‌های توصیه‌شده برای حل کردن هشدارها هنگام فعال شدن. همچنین می‌توانید پیوندی به ویکی داخلی یا صفحه انجمن خود که در آن به بهترین روش‌ها اشاره می‌کنید، مشخص کنید. اطلاعات این فیلد در اعلان اضافه خواهد شد. محتوای این فیلد نباید از ۱۵۰۰ نویسه بیشتر باشد.
    تنظیم کردن سرعت فراوانی ارسال اعلان‌ها. مقداری را از فهرست کرکره‌ای انتخاب کنید. مقادیر معتبر شامل: ۱۵ دقیقه، ۳۰ دقیقه، و ۱ ساعت.
  11. روی ذخیره کلیک کنید.

قالب شیء وب‌قلاب

اگر «نشانی وب قلاب وب» را به‌عنوان مقصد اعلان هشدار مشخص کنید، شیء ارسال‌شده به نشانی وب قالب زیر را دارد:
{
  "alertInstanceId": "event-id",
  "alertName": "name",
  "org": "org-name",
  "description": "alert-description",
  "alertId": "alert-id",
  "alertTime": "alert-timestamp",
  "thresholdViolations":{"Count0": "Duration=threshold-duration Region=region Status Code=2xx Proxy=proxy Violation=violation-description"
  },
  "thresholdViolationsFormatted": [
    {
      "metric": "count",
      "duration": "threshold-duration",
      "proxy": "proxy",
      "region": "region",
      "statusCode": "2xx",
      "violation": "violation-description"
    }
  ],
  "playbook": "playbook-link"
}

دارایی‌های thresholdViolations و thresholdViolationsFormatted حاوی جزئیات مربوط به هشدار است. دارایی thresholdViolations حاوی یک رشته واحد با جزئیات است، درحالی‌که thresholdViolationsFormatted حاوی شیئی است که هشدار را توصیف می‌کند. معمولاً از دارایی thresholdViolationsFormatted استفاده می‌کنید زیرا رمزگشایی آن ساده‌تر است.

مثال بالا محتوای این دارایی‌ها را برای هشدار ثابت نشان می‌دهد وقتی سنجه هشدار را پیکربندی می‌کنید تا براساس کد وضعیت HTTP 2xx، همان‌طور که دارایی statusCode نشان می‌دهد، راه‌اندازی شود.

محتوای این دارایی‌ها به نوع هشدار، مانند ثابت یا ناهنجاری، و پیکربندی خاص هشدار بستگی دارد. برای مثال، اگر براساس کد خطا هشدار ثابتی ایجاد کنید، آنگاه دارایی thresholdViolationsFormatted به‌جای دارایی statusCode، دارایی faultCode را دربرمی‌گیرد.

جدول زیر همه دارایی‌های ممکن thresholdViolationsFormatted دارایی را برای انواع مختلف هشدار نشان می‌دهد:

نوع هشدار محتوای «نقض آستانه» احتمالی قالب‌بندی‌شده
ثابت
metric, proxy, target, developerApp,
region, statusCode, faultCodeCategory, faultCodeSubCategory,
faultCode, percentile, comparisonType, thresholdValue,
triggerValue, duration, violation
کل ترافیک
metric, proxy, target, developerApp,
region, comparisonType, thresholdValue, triggerValue,
duration, violation
ناهنجاری
metric, proxy, target, region,
statusCode, faultCode, percentile, sensitivity,
violation
انقضای «امنیت لایه انتقال»
envName, certificateName, thresholdValue, violation

ایجاد گزارش سفارشی از هشدار

برای ایجاد گزارش سفارشی از هشدار:

  1. هنگام ایجاد هشدار، روی ایجاد گزارش‌های تجزیه‌وتحلیل API براساس شرایط هشدار کلیک کنید، همان‌طور که در افزودن هشدارها و اعلان‌ها توضیح داده شده است.

    پس‌از ذخیره کردن هشدار، واسط کاربر پیام زیر را نمایش می‌دهد:

    Alert alertName saved successfully. To customize the report generated, click here.

    برای باز کردن گزارش در برگه جدید با فیلدهای مربوطه که ازقبل پر شده است، روی پیام کلیک کنید. به‌طور پیش‌فرض، گزارش سفارشی با این نام ذخیره می‌شود: API Monitoring Generated alertName

  2. گزارش سفارشی را ویرایش کنید، همان‌طور که می‌خواهید، و روی ذخیره کلیک کنید.
  3. روی نام گزارش در فهرست کلیک کنید و گزارش سفارشی را اجرا کنید.

برای مدیریت گزارش سفارشی ایجادشده براساس شرایط هشدار:

  1. در «میانای کاربری Edge»، روی تجزیه‌وتحلیل > قوانین هشدار کلیک کنید.
  2. روی زبانه تنظیمات کلیک کنید.
  3. در ستون «گزارش‌ها»، روی گزارش سفارشی مرتبط با هشداری که می‌خواهید مدیریت کنید کلیک کنید.

    صفحه گزارش سفارشی در برگه جدیدی نمایش داده می‌شود. اگر ستون «گزارش‌ها» خالی باشد، گزارش سفارشی هنوز ایجاد نشده است. درصورت تمایل، می‌توانید هشدار را ویرایش کنید تا گزارش سفارشی اضافه کنید.

  4. گزارش سفارشی را ویرایش کنید، همان‌طور که می‌خواهید، و روی ذخیره کلیک کنید.
  5. روی نام گزارش در فهرست کلیک کنید و گزارش سفارشی را اجرا کنید.

فعال یا غیرفعال کردن هشدار

برای فعال یا غیرفعال کردن هشدار:

  1. در «میانای کاربری Edge»، روی تجزیه‌وتحلیل > قوانین هشدار کلیک کنید.
  2. روی کلید در ستون «وضعیت» مربوط به هشداری که می‌خواهید فعال یا غیرفعال کنید کلیک کنید.

ویرایش هشدار

برای ویرایش کردن هشدار:

  1. در «میانای کاربری Edge»، روی تجزیه‌وتحلیل > قوانین هشدار کلیک کنید.
  2. روی نام هشداری که می‌خواهید ویرایش کنید کلیک کنید.
  3. هشدار را درصورت نیاز ویرایش کنید.
  4. روی ذخیره کلیک کنید.

حذف هشدار

برای حذف هشدار:

  1. در «میانای کاربری Edge»، روی تجزیه‌وتحلیل > قوانین هشدار کلیک کنید.
  2. مکان‌نما را روی هشداری که می‌خواهید حذف کنید قرار دهید و روی در منو کنش‌ها کلیک کنید.

‫Apigee پیشنهاد می‌کند هشدارهای زیر را راه‌اندازی کنید تا از مشکلات رایج مطلع شوید. برخی‌از این هشدارها مختص پیاده‌سازی میاناهای برنامه‌سازی کاربردی شما هستند و فقط در شرایط خاص مفیدند. برای مثال، چندین هشدار نشان‌داده‌شده در زیر فقط درصورتی اعمال می‌شود که از خط‌مشی «دعوت به اقدام سرویس» یا خط‌مشی «دعوت به اقدام Java» استفاده کنید.

هشدار نمونه میانای کاربر مثال میانای برنامه‌سازی کاربردی
رمزهای وضعیت ۵xx برای همه/هریک از میاناهای برنامه‌سازی کاربردی راه‌اندازی هشدار کد وضعیت 5xx برای پراکسی API راه‌اندازی هشدار کد وضعیت 5xx برای پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی بااستفاده از میانای برنامه‌سازی کاربردی
تأخیر P95 برای پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی تنظیم هشدار تأخیر P95 برای پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی راه‌اندازی هشدار تأخیر P95 برای پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی بااستفاده از میانای برنامه‌سازی کاربردی
کدهای وضعیت 404 (برنامه پیدا نشد) برای همه پراکسی‌های API برای همه پراکسی‌های API، هشدار کد وضعیت ۴۰۴ (برنامه پیدا نشد) تنظیم کنید برای همه پراکسی‌های میانای برنامه‌سازی کاربردی که از میانای برنامه‌سازی کاربردی استفاده می‌کنند، هشدار کد وضعیت ۴۰۴ (برنامه پیدا نشد) تنظیم کنید
تعداد پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی برای میانای برنامه‌سازی کاربردی راه‌اندازی هشدار تعداد پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی برای میاناهای برنامه‌سازی کاربردی راه‌اندازی هشدار تعداد پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی برای میاناهای برنامه‌سازی کاربردی بااستفاده از میانای برنامه‌سازی کاربردی
نرخ‌های خطا برای سرویس‌های هدف راه‌اندازی هشدار نرخ خطا برای خدمات هدف راه‌اندازی هشدار نرخ خطا برای سرویس‌های هدف بااستفاده از میانای برنامه‌سازی کاربردی
نرخ‌های خطا برای خط‌مشی‌های «خدمات پیامک خودکار» (درصورت وجود) راه‌اندازی هشدار نرخ خطا برای خط‌مشی «دعوت به اقدام» راه‌اندازی هشدار نرخ خطا برای خط‌مشی «تماس با خدمات» بااستفاده از «میانای برنامه‌سازی کاربردی»
کدهای خطای خاص، ازجمله:
  • خطاهای پروتکل میانای برنامه‌سازی کاربردی (معمولاً 4xx)
    • میانای کاربر: پروتکل میانای برنامه‌سازی کاربردی > همه
    • میانای برنامه‌سازی کاربردی:
      "faultCodeCategory":"API Protocol",
      "faultCodeSubCategory":"ALL"
  • خطاهای اچ‌تی‌تی‌پی شکار ترافیک‌های آزاد
    • واسط کاربر: درگاه > دیگر > Gateway HTTPErrorResponseCode
    • میانای برنامه‌سازی کاربردی:
      "faultCodeCategory": "Gateway",
      "faultCodeSubCategory": "Others",
      "faultCodeName": "Gateway HTTPErrorResponseCode"
  • خطاهای اجرای برون‌سپاری سرویس جاوا (درصورت وجود)
    • UI: خط‌مشی اجرا > فراخوانی Java > JavaCallout ExecutionFailed
    • میانای برنامه‌سازی کاربردی:
      "faultCodeCategory": "Execution Policy",
      "faultCodeSubCategory": "Java Callout",
      "faultCodeName": "JavaCallout ExecutionFailed"
  • خطاهای اجرای دستورگان Node (درصورت وجود)
    • واسط کاربر: خط‌مشی اجرا > دستورگان گره > خطای اجرای دستورگان گره
    • میانای برنامه‌سازی کاربردی:
      "faultCodeCategory": "Execution Policy",
      "faultCodeSubCategory": "Node Script",
      "faultCodeName": "NodeScript ExecutionError"
  • نقض سهمیه
    • واسط کاربری: خط‌مشی مدیریت ترافیک > سهمیه > نقض سهمیه
    • میانای برنامه‌سازی کاربردی:
      "faultCodeCategory": "Traffic Mgmt Policy",
      "faultCodeSubCategory": "Quota",
      "faultCodeName": "Quota Violation"
  • خطاهای خط‌مشی امنیتی
    • واسط کاربر: خط‌مشی امنیتی > هرکدام
    • میانای برنامه‌سازی کاربردی:
      "faultCodeCategory": "Security Policy",
      "faultCodeName": "Any"
  • خطاهای حسگر (درصورت وجود)
    • واسط کاربر: Sense > Sense > Sense RaiseFault
    • میانای برنامه‌سازی کاربردی:
      "faultCodeCategory": "Sense",
      "faultCodeSubCategory": "Sense",
      "faultCodeName": "Sense RaiseFault"
  • خطاهای اجرای پیام‌واره خدمات (درصورت وجود)
    • واسط کاربر: خط‌مشی اجرا > پیام‌واره خدمات > ServiceCallout ExecutionFailed
    • میانای برنامه‌سازی کاربردی:
      "faultCodeCategory": "Execution Policy",
      "faultCodeSubCategory": "Service Callout",
      "faultCodeName": "ServiceCallout ExecutionFailed"
  • خطاهای هدف
    • واسط کاربر: دروازه > هدف > Gateway TimeoutWithTargetOrCallout
    • میانای برنامه‌سازی کاربردی:
      "faultCodeCategory": "Gateway",
      "faultCodeSubCategory": "Target",
      "faultCodeName": "Gateway TimeoutWithTargetOrCallout"
  • خطاهای هدف، بدون هدف فعال
    • واسط کاربر: دروازه > هدف > Gateway TargetServerConfiguredInLoadBalancersIsDown
    • میانای برنامه‌سازی کاربردی:
      "faultCodeCategory": "Gateway",
      "faultCodeSubCategory": "Target",
      "faultCodeName": "Gateway TargetServerConfiguredInLoadBalancerIsDown
  • خطاهای هدف، پایان غیرمنتظره فایل
    • واسط کاربر: دروازه > هدف > Gateway UnexpectedEOFAtTarget
    • میانای برنامه‌سازی کاربردی:
      "faultCodeCategory": "Gateway", "faultCodeSubCategory": "Target", "faultCodeName" : "Gateway UnexpectedEOFAtTarget"
  • خطاهای میزبان مجازی
    • واسط کاربر: درگاه > میزبان مجازی > VirtualHost InvalidKeystoreOrTrustStore
    • میانای برنامه‌سازی کاربردی:
      "faultCodeCategory": "Gateway",
      "faultCodeSubCategory": "Virtual Host",
      "faultCodeName": "VirtualHost InvalidKeystoreOrTrustStore"
راه‌اندازی هشدار کد خطای خط‌مشی راه‌اندازی هشدار کد خطای خط‌مشی بااستفاده از API

راه‌اندازی هشدار کد وضعیت 5xx برای پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی

در زیر نمونه‌ای از نحوه تنظیم هشدار بااستفاده از واسط کاربر ارائه شده است که وقتی تراکنش‌های در ثانیه (TPS) کدهای وضعیت ۵xx برای پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی هتل‌ها به‌مدت ۱۰ دقیقه در هر منطقه‌ای از ۱۰۰ فراتر رود، راه‌اندازی می‌شود. برای اطلاعات بیشتر، افزودن هشدارها و اعلان‌ها را ببینید.

برای کسب اطلاعات درباره استفاده از میانای برنامه‌سازی کاربردی، به راه‌اندازی هشدار کد وضعیت ۵xx برای پراکسی بااستفاده از میانای برنامه‌سازی کاربردی مراجعه کنید.

راه‌اندازی هشدار تأخیر P95 برای پراکسی API

در زیر نمونه‌ای از نحوه تنظیم هشدار بااستفاده از واسط کاربر ارائه شده است که وقتی تأخیر کل پاسخ برای صدک ۹۵ به‌مدت ۵ دقیقه برای کارگزار میانای برنامه‌سازی کاربردی هتل‌ها در هر منطقه‌ای بیشتر از ۱۰۰ میلی‌ثانیه باشد راه‌اندازی می‌شود. برای اطلاعات بیشتر، افزودن هشدارها و اعلان‌ها را ببینید.

برای کسب اطلاعات درباره استفاده از API، به راه‌اندازی هشدار تأخیر P95 برای پراکسی API بااستفاده از API مراجعه کنید

تنظیم هشدار ۴۰۴ (برنامه پیدا نشد) برای همه پراکسی‌های API

در زیر نمونه‌ای از نحوه تنظیم هشدار بااستفاده از «میانای کاربری» ارائه شده است که وقتی درصد کدهای وضعیت ۴۰۴ برای همه پراکسی‌های API در هر منطقه‌ای به‌مدت ۵ دقیقه از ۵٪ فراتر رود راه‌اندازی می‌شود. برای اطلاعات بیشتر، افزودن هشدارها و اعلان‌ها را ببینید.

برای کسب اطلاعات درباره استفاده از میانای برنامه‌سازی کاربردی، به راه‌اندازی هشدار ۴۰۴ (برنامه پیدا نشد) برای همه پراکسی‌های میانای برنامه‌سازی کاربردی بااستفاده از میانای برنامه‌سازی کاربردی مراجعه کنید.

برای میاناهای برنامه‌سازی کاربردی، هشدار تعداد پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی راه‌اندازی کنید

در زیر نمونه‌ای از نحوه راه‌اندازی هشدار بااستفاده از «میانای کاربری» ارائه شده است که وقتی تعداد کد ۵xx برای «میاناهای برنامه‌سازی کاربردی» در مدت ۵ دقیقه برای هر منطقه‌ای از ۲۰۰ فراتر رود راه‌اندازی می‌شود. در این مثال، میاناهای برنامه‌سازی کاربردی در مجموعه «پراکسی‌های حیاتی میانای برنامه‌سازی کاربردی» ضبط می‌شوند. برای اطلاعات بیشتر، به اینجا مراجعه کنید:

برای کسب اطلاعات درباره استفاده از میانای برنامه‌سازی کاربردی، به راه‌اندازی هشدار تعداد کارگزار میانای برنامه‌سازی کاربردی برای میاناهای برنامه‌سازی کاربردی بااستفاده از میانای برنامه‌سازی کاربردی مراجعه کنید.

راه‌اندازی هشدار نرخ خطا برای خدمات هدف

در زیر نمونه‌ای از نحوه تنظیم هشدار بااستفاده از میانای کاربری ارائه شده است که وقتی نرخ کد ۵۰۰ برای سرویس‌های هدف در هر منطقه‌ای به‌مدت ۱ ساعت از ۱۰٪ فراتر رود راه‌اندازی می‌شود. در این مثال، سرویس‌های هدف در مجموعه «هدف‌های حیاتی» ضبط می‌شوند. برای اطلاعات بیشتر، به اینجا مراجعه کنید:

برای کسب اطلاعات درباره استفاده از API، به راه‌اندازی هشدار نرخ خطا برای سرویس‌های هدف بااستفاده از API مراجعه کنید.

برای خط‌مشی «تماس با خدمات» هشدار نرخ خطا راه‌اندازی کنید

در زیر نمونه‌ای از نحوه تنظیم هشدار بااستفاده از واسط کاربر ارائه شده است که وقتی نرخ کد ۵۰۰ برای سرویس مشخص‌شده توسط خط‌مشی ServiceCallout به‌مدت ۱ ساعت برای هر منطقه‌ای از ۱۰٪ فراتر رود راه‌اندازی می‌شود. برای اطلاعات بیشتر، به اینجا مراجعه کنید:

برای کسب اطلاعات درباره استفاده از میانای برنامه‌سازی کاربردی، به راه‌اندازی هشدار نرخ خطا برای خط‌مشی «خدمات پیامک» بااستفاده از میانای برنامه‌سازی کاربردی مراجعه کنید.

راه‌اندازی هشدار کد خطای خط‌مشی

در زیر نمونه‌ای از نحوه تنظیم هشدار بااستفاده از واسط کاربر ارائه شده است که وقتی تعداد کد خطای JWT AlgorithmMismatch برای خط‌مشی VerifyJWT در مدت ۱۰ دقیقه برای همه میاناهای برنامه‌سازی کاربردی از ۵ بیشتر شود، راه‌اندازی می‌شود. برای اطلاعات بیشتر، به اینجا مراجعه کنید:

برای کسب اطلاعات درباره استفاده از «میانای برنامه‌سازی کاربردی»، به راه‌اندازی هشدار کد خطای خط‌مشی بااستفاده از «میانای برنامه‌سازی کاربردی» مراجعه کنید.