مرجع سنجه‌ها، ابعاد، و فیلترهای Analytics

تعداد میانگین تراکنش‌ها، یعنی درخواست‌های پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی، در ثانیه. توجه داشته باشید که اگر تعداد تراکنش‌های شما در طول دوره زمانی نسبتاً کم باشد، اگر تعداد تراکنش‌ها کمتر از دو رقم اعشاری باشد، ممکن است تعداد متوسط تراکنش‌ها در ثانیه در گزارش‌های سفارشی واسط کاربر صفر نشان داده شود.

نحو میانای برنامه‌سازی کاربردی: tps

تعداد درخواست‌های موفق API که به‌جای پاسخ سرویس هدف از «حافظه نهان پاسخ» استفاده می‌کنند.

نحو میانای برنامه‌سازی کاربردی: sum(cache_hit)

تعداد عناصر در حافظه نهان L1 (در حافظه) را برای هر تراکنش در یک دوره زمانی معین برمی‌گرداند. برای مثال، اگر max را برای دوره یک روز انتخاب کنید، و در آن روز بیشترین تعداد عناصر در حافظه نهان برای یک تراکنش خاص ۱۲ باشد، تعداد ۱۲ خواهد بود. برای avg، اگر سه تراکنش در دوره زمانی مورد پُرسمان شما وجود داشته باشد و تعداد حافظه نهان آن‌ها ۵، ۶، و ۷ باشد، میانگین ۶ است. حافظه نهان L1 حافظه نهان درون‌حافظه‌ای است، برخلاف حافظه نهان پایگاه داده L2، همان‌طور که در درون‌مایه‌های حافظه نهان توضیح داده شده است.

نحو میانای برنامه‌سازی کاربردی: avg(ax_cache_l1_count)

تعداد کل خطاهای خط‌مشی در دوره زمانی مشخص‌شده.

خطاهای خط‌مشی معمولاً به‌دلیل طراحی رخ می‌دهند. برای مثال، خط‌مشی «کلید میانای برنامه‌سازی کاربردی را درستی‌سنجی کنید» وقتی کلید میانای برنامه‌سازی کاربردی نامعتبری در درخواست ارسال می‌شود خطا می‌دهد، و خط‌مشی «مهار جهش» اگر تعداد تماس‌های میانای برنامه‌سازی کاربردی از حد تعریف‌شده در خط‌مشی فراتر رود خطا می‌دهد. بنابراین این سنجه برای یافتن نقاط مشکل احتمالی در میاناهای برنامه‌سازی کاربردی شما مفید است. برای مثال، سنجه‌های policy_error، گروه‌بندی‌شده براساس بُعد developer_app، ممکن است به شما کمک کند متوجه شوید کلید API یا کد OAuth برای برنامه معینی منقضی شده است؛ یا ممکن است متوجه شوید کارگزار API خاصی خطاهای Spike Arrest زیادی ایجاد می‌کند، که باعث می‌شود متوجه شوید حد Spike Arrest کارگزار افزایش ترافیک تعطیلات را درنظر نگرفته است.

خطای خط‌مشی فقط درصورتی در Analytics ثبت می‌شود که خطا منجر به خرابی پراکسی API شود. برای مثال، اگر مشخصه continueOnError خط‌مشی روی true تنظیم شده باشد، کارگزار میانای برنامه‌سازی کاربردی حتی اگر خط‌مشی ناموفق باشد به پردازش درخواست ادامه می‌دهد. در این حالت، خطای خط‌مشی در Analytics ثبت نمی‌شود.

ابعاد «نام خط‌مشی در خطا» (ax_execution_fault_policy_name) برای گروه‌بندی خطاهای خط‌مشی براساس نام خط‌مشی مفید است.

خطای مقصد (مانند ۴۰۴ یا ۵۰۳) به‌عنوان خطای خط‌مشی محسوب نمی‌شود. این موارد به‌عنوان خطاهای کارگزار واسط برنامه‌نویسی کاربردی (is_error) محسوب می‌شوند.

نحو میانای برنامه‌سازی کاربردی: sum(policy_error)

تعداد کل دفعاتی که کارگزاران نیابتی API در دوره زمانی مشخص‌شده ناموفق بوده‌اند. خطای کارگزار زمانی رخ می‌دهد که خط‌مشی ناموفق باشد یا خطای زمان اجرا وجود داشته باشد، مثلاً خطای ۴۰۴ یا ۵۰۳ از سرویس هدف.

ابعاد «پراکسی» (apiproxy) برای گروه‌بندی خطاهای پراکسی API براساس پراکسی مفید است.

نحو میانای برنامه‌سازی کاربردی: sum(is_error)

مقدار زمان (میانگین، حداقل، یا حداکثر)، در میلی‌ثانیه، که Edge برای پردازش درخواست‌های ورودی صرف می‌کند. زمان از وقتی شروع می‌شود که درخواست به Edge می‌رسد و وقتی پایان می‌یابد که Edge درخواست را به سرویس هدف بازارسال می‌کند.

بااستفاده از ابعاد مختلف، می‌توانید تأخیرهای پردازش درخواست را براساس پراکسی API، برنامه توسعه‌دهنده، منطقه، و غیره بررسی کنید.

نحو میانای برنامه‌سازی کاربردی: max(request_processing_latency)

اندازه پایه‌بار درخواست دریافتی توسط Edge، برحسب بایت.

نحو میانای برنامه‌سازی کاربردی: avg(request_size)

تعداد کل دفعاتی که خط‌مشی «پاسخ نهان‌گاه» در دوره زمانی معین اجرا شده است.

ازآنجایی‌که خط‌مشی «حافظه نهان پاسخ» در دو مکان در یک پراکسی API پیوست شده است (یک‌بار در درخواست و یک‌بار در پاسخ)، معمولاً دو بار در یک تماس API اجرا می‌شود. یک حافظه نهان «دریافت» و یک حافظه نهان «قرار دادن» هرکدام به‌عنوان یک اجرا شمارش می‌شوند.

بااین‌حال، اگر عنصر <SkipCacheLookup> در خط‌مشی به درست ارزیابی شود (در درخواست)، اجرای حافظه نهان پاسخ ۰ است و اگر عنصر <SkipCachePopulation> در خط‌مشی به درست ارزیابی شود (در پاسخ)، اجرای حافظه نهان پاسخ ۰ است.

در ابزار ردیابی، می‌توانید روی نماد «پاسخ نهان» در یک تماس API اجراشده کلیک کنید و responsecache.executed متغیر جریان را ببینید تا متوجه شوید اجرای نهان وجود داشته است یا نه (مقدار ۱).

نحو میانای برنامه‌سازی کاربردی: sum(ax_cache_executed)

مقدار زمان (میانگین، حداقل، یا حداکثر)، در میلی‌ثانیه، که Edge برای پردازش پاسخ‌های API صرف می‌کند. زمان از وقتی شروع می‌شود که کارگزار API پاسخ سرویس مقصد را دریافت می‌کند و وقتی پایان می‌یابد که Apigee پاسخ را به تماس‌گیرنده اصلی بازارسال می‌کند.

بااستفاده از ابعاد مختلف، می‌توانید تأخیرهای پردازش پاسخ را براساس کارگزار API، منطقه، و غیره بررسی کنید.

نحو میانای برنامه‌سازی کاربردی: min(response_processing_latency)

اندازه پایه‌بار پاسخ برگشتی به کارخواه، برحسب بایت.

نحو میانای برنامه‌سازی کاربردی: max(response_size)

تعداد کل پاسخ‌های ۵xx از سرویس هدف. این‌ها خطاهای سرویس هدف هستند که Apigee باعث آن‌ها نشده است.

نحو میانای برنامه‌سازی کاربردی: sum(target_error)

مقدار زمان (مجموع، میانگین، حداقل، یا حداکثر)، در میلی‌ثانیه، برای پاسخ سرور هدف به تماس. این سنجه به شما می‌گوید سرورهای هدف چگونه عمل می‌کنند. زمان از وقتی شروع می‌شود که Edge درخواستی را به سرویس هدف ارسال می‌کند و وقتی پایان می‌یابد که Edge پاسخ را دریافت می‌کند.

توجه داشته باشید که اگر یک فراخوانی API پاسخی از حافظه نهان برگرداند (برای مثال، بااستفاده از خط‌مشی «حافظه نهان پاسخ»)، فراخوانی هرگز به سرویس هدف نمی‌رسد و هیچ سنجه زمان پاسخ هدف ثبت نمی‌شود.

نحو میانای برنامه‌سازی کاربردی: avg(target_response_time)

مقدار زمان (مجموع، میانگین، حداقل، یا حداکثر)، در میلی‌ثانیه، از زمانی که Edge درخواستی از کارخواه دریافت می‌کند تا زمانی که Edge پاسخ را به کارخواه برمی‌گرداند. این زمان شامل سربار شبکه (مثل زمانی که متوازن‌کننده‌های بار و مسیریاب‌ها برای انجام کارشان نیاز دارند)، تأخیر پردازش درخواست، تأخیر پردازش پاسخ، و زمان پاسخ هدف (اگر پاسخ از سرویس هدف به‌جای حافظه نهان ارائه شود) می‌شود.

بااستفاده از ابعاد مختلف، می‌توانید تأخیرهای پردازش را براساس پراکسی API، برنامه توسعه‌دهنده، منطقه، و غیره بررسی کنید.

نحو میانای برنامه‌سازی کاربردی: avg(total_response_time)

تعداد کل فراخوانی‌های API که Edge در دوره زمانی مشخص‌شده پردازش کرده است.

از ابعاد استفاده کنید تا تعداد ترافیک را به روش‌هایی که برایتان معنادارتر است گروه‌بندی کنید.

نحو میانای برنامه‌سازی کاربردی: sum(message_count)

نام محصول API که حاوی پراکسی‌های API فراخوانی‌شده است. برای دریافت این بُعد، برنامه‌های توسعه‌دهنده‌ای که تماس برقرار می‌کنند باید با یک یا چند محصول API که حاوی پراکسی‌های API هستند مرتبط باشند، و پراکسی‌های فراخوانده‌شده باید کلید API یا کد OAuth ارسال‌شده با تماس API را بررسی کنند. کلید یا کد با محصول API مرتبط است. برای اطلاعات بیشتر، اولین چیزها اول: چگونه داده‌های تجزیه‌وتحلیل کامل تولید کنیم را ببینید.

اگر معیارهای بالا برآورده نشوند، مقدار «(تنظیم نشده است)» را خواهید دید. همچنین مقدار نهاد تجزیه‌وتحلیل «(تنظیم نشده)» به چه معنا است؟ را ببینید.

کلید حاوی مقدار «حافظه نهان پاسخ» که به آن دسترسی شده است. برای کسب اطلاعات بیشتر درباره نحوه ساخت کلید برای حافظه نهان پاسخ، خط‌مشی حافظه نهان پاسخ را ببینید.

در ابزار ردیابی، وقتی خط‌مشی «پاسخ حافظه نهان» را انتخاب می‌کنید که از حافظه نهان می‌خواند یا در آن می‌نویسد، می‌توانید این مقدار را در responsecache.cachekey متغیر جاری ببینید.

نام حافظه نهان حاوی کلیدها/مقادیر استفاده‌شده توسط خط‌مشی «حافظه نهان پاسخ»، با پیشوند orgName__envName__. برای مثال، اگر سازمان «foo» باشد، محیط «test» باشد، و نام حافظه نهان «myCache» باشد، نام حافظه نهان ax_cache_name foo__test__myCache خواهد بود.

در ابزار ردیابی، وقتی خط‌مشی «ذخیره پاسخ» را انتخاب می‌کنید، می‌توانید این مقدار را در responsecache.cachename متغیر جاری‌سازی ببینید.

سطح حافظه نهان («L1» در حافظه یا پایگاه داده «L2») که «حافظه نهان پاسخ» از آن بازیابی شده است. این بُعد همچنین وقتی پاسخ از هدف به‌جای حافظه نهان ارائه شده باشد (و حافظه نهان پاسخ با پاسخ هدف بازآوری شده باشد) یا وقتی کلید حافظه نهان در درخواست نامعتبر باشد، «CACHE_MISS» را نشان می‌دهد. اندازه کلیدهای حافظه نهان به ۲ کیلوبایت محدود می‌شود.

در ابزار ردیابی، وقتی خط‌مشی «حافظه نهان پاسخ» را انتخاب می‌کنید، می‌توانید این مقدار را در responsecache.cachesource متغیر جریان ببینید.

برای اطلاعات بیشتر درباره سطوح حافظه نهان، درون‌مایه‌های حافظه نهان را ببینید.

کلید مصرف‌کننده (کلید API) برنامه توسعه‌دهنده‌ای که فراخوانی‌های API را انجام می‌دهد، چه در درخواست به‌عنوان کلیدهای API ارسال شده باشد یا در نشان‌های OAuth گنجانده شده باشد.

برای دریافت این بُعد، کارگزاران پراکسی دریافت‌کننده تماس‌ها باید به‌گونه‌ای پیکربندی شوند که کلید API یا کد OAuth معتبری را بررسی کنند. برنامه‌های توسعه‌دهنده کلیدهای API دریافت می‌کنند که می‌توانند برای تولید نمودارهای OAuth استفاده شوند، وقتی برنامه‌ها در Edge ثبت می‌شوند. برای اطلاعات بیشتر، اولین چیزها اول: چگونه داده‌های تجزیه‌وتحلیل کامل تولید کنیم را ببینید.

اگر معیارهای بالا برآورده نشوند، مقدار «(تنظیم نشده است)» را خواهید دید. همچنین مقدار نهاد تجزیه‌وتحلیل «(تنظیم نشده)» به چه معنا است؟ را ببینید.

برنامه توسعه‌دهنده ثبت‌شده در Edge که فراخوانی‌های API را انجام می‌دهد.

برای دریافت این بُعد، برنامه‌ها باید با یک یا چند محصول API که حاوی پراکسی‌های API فراخوانده‌شده هستند مرتبط باشند، و پراکسی‌ها باید کلید API یا کد OAuth ارسال‌شده با فراخوانی API را بررسی کنند. کلید یا کد شناسایی برنامه توسعه‌دهنده را مشخص می‌کند. برای اطلاعات بیشتر، اولین چیزها: نحوه تولید داده‌های تجزیه‌وتحلیل کامل را ببینید.

اگر معیارهای بالا برآورده نشوند، مقدار «(تنظیم نشده است)» را خواهید دید. همچنین مقدار نهاد تجزیه‌وتحلیل «(تنظیم نشده)» به چه معنا است؟ را ببینید.

ایمیل توسعه‌دهندگان ثبت‌شده در Edge که نرم‌افزارشان فراخوانی‌های API را انجام داده است.

برای دریافت این بُعد، توسعه‌دهندگان باید برنامه‌هایی داشته باشند که با یک یا چند محصول API مرتبط باشند که حاوی پراکسی‌های API فراخوانده‌شده باشد، و پراکسی‌ها باید کلید API یا کد OAuth ارسال‌شده با فراخوانی API را بررسی کنند. کلید یا کد شناسایی برنامه توسعه‌دهنده را مشخص می‌کند. برای اطلاعات بیشتر، اولین چیزها: نحوه تولید داده‌های تجزیه‌وتحلیل کامل را ببینید.

اگر معیارهای بالا برآورده نشوند، مقدار «(تنظیم نشده است)» را خواهید دید. همچنین مقدار نهاد تجزیه‌وتحلیل «(تنظیم نشده)» به چه معنا است؟ را ببینید.

شناسه توسعه‌دهنده یکتای تولیدشده توسط Edge در قالب org_name@@@unique_id.

برای دریافت این بُعد، توسعه‌دهندگان باید برنامه‌هایی داشته باشند که با یک یا چند محصول API مرتبط باشند که حاوی پراکسی‌های API فراخوانده‌شده باشند، و پراکسی‌ها باید کلید API یا کد OAuth ارسال‌شده با فراخوانی‌های API را بررسی کنند. کلید یا کد توسعه‌دهنده را شناسایی می‌کند. برای اطلاعات بیشتر، اولین چیزها: چگونه داده‌های تجزیه‌وتحلیل کامل تولید کنیم را ببینید.

اگر معیارهای بالا برآورده نشوند، مقدار «(تنظیم نشده است)» را خواهید دید. همچنین مقدار نهاد تجزیه‌وتحلیل «(تنظیم نشده)» به چه معنا است؟ را ببینید.

کد خطا مربوط به خطا. برای مثال: messaging.adaptors.http.flow.GatewayTimeout

جریان نام‌گذاری‌شده در پراکسی API که خطا ایجاد کرده است. برای مثال، «PreFlow»، «PostFlow»، یا نام جاری‌سازی شرطی که ایجاد کرده‌اید.

توجه داشته باشید که نام کامل برای استفاده در مدیریت API عبارت است از ax_execution_fault_flow_name، بدون شکست خط.

در جایی که خطایی رخ نداده است، مقدار «(تنظیم نشده است)» را خواهید دید.

نام وضعیت جاری‌سازی پراکسی API که خطاهایی را ایجاد کرده است، مثل «PROXY_REQ_FLOW» یا «TARGET_RESP_FLOW».

توجه داشته باشید که نام کامل برای استفاده در مدیریت API عبارت است از ax_execution_fault_flow_state، بدون شکست خط.

نام خط‌مشی‌ای که خطا ایجاد کرده و باعث شده است فراخوانی API ناموفق باشد.

توجه داشته باشید که نام کامل برای استفاده در «میانای برنامه‌سازی کاربردی مدیریت» ax_execution_fault_policy_name است، بدون شکست خط.

اگر خط‌مشی‌ای خطا ایجاد کند اما مشخصه ریشه خط‌مشی continueOnError روی true تنظیم شده باشد، جریان پراکسی API بدون خطا ادامه می‌یابد و خطای خط‌مشی در این بُعد محاسبه نمی‌شود.

‫BasePath پیکربندی‌شده در ProxyEndpoint میانای برنامه‌سازی کاربردی پراکسی. مسیر پایه شامل بخش دامنه و درگاه نشانی وب پراکسی API نمی‌شود. برای مثال، اگر نشانی وب پایه یک پراکسی API این باشد: https://apigeedocs-test.apigee.net/releasenotes/، مسیر پایه /releasenotes است.

مقدار در proxy.basepath متغیر جریان نیز ذخیره می‌شود.

مسیر منبع به مسیر پایه پراکسی API اضافه شد. برای مثال، اگر نشانی وب پایه یک پراکسی API https://apigeedocs-test.apigee.net/hello/ باشد، و تماسی با https://apigeedocs-test.apigee.net/hello/json برقرار شود، پسوند مسیر /json است.

اگر از هیچ پسوند مسیری استفاده نشود، مقدار خالی است.

مقدار در proxy.pathsuffix متغیر جریان نیز ذخیره می‌شود.

حاوی نشانی IP کارخواه مبدأ است. مقدار بُعد ax_resolved_client_ip از مقادیر موجود در بُعدهای ax_true_client_ip و x_forwarded_for_ip محاسبه می‌شود.

توجه داشته باشید که هنگام استفاده از محصولات مسیریابی مانند Akamai برای گرفتن نشانی‌های IP واقعی مشتریان، نشانی IP مشتری در سرایند HTTP True-Client-IP به Edge منتقل می‌شود، که سپس برای تنظیم بُعد ax_true_client_ip استفاده می‌شود.

مقدار بُعد ax_resolved_client_ip به‌صورت زیر محاسبه می‌شود:

1. اگر ax_true_client_ip تهی نباشد و نشانی IP محلی نداشته باشد، ax_resolved_client_ip را روی ax_true_client_ip تنظیم کنید.
2. درغیراین‌صورت، ax_resolved_client_ip را روی اولین نشانی IP غیرمحلی در x_forwarded_for_ip تنظیم کنید.
3. اگر هم ax_true_client_ip و هم x_forwarded_for_ip فقط نشانی‌های IP محلی داشته باشند، ax_resolved_client_ip را روی اولین نشانی IP محلی در x_forwarded_for_ip تنظیم کنید.
4. اگر هم ax_true_client_ip و هم x_forwarded_for_ip تهی باشند، ax_resolved_client_ip را روی (not set) تنظیم کنید.
5. اگر ax_true_client_ip نشانی IP محلی است و x_forwarded_for_ip تهی است، ax_resolved_client_ip را روی (not set) تنظیم کنید.

نسخه سیستم‌عامل دستگاهی که تماس می‌گیرد.

استفاده از این مورد به‌عنوان دومین بُعد «جزئی‌نگر» با «خانواده سیستم‌عامل» (ax_ua_os_family) برای دیدن نسخه‌های سیستم‌عامل مفید است.

نشانی IP کارخواه تماس‌گیرنده، ذخیره‌شده در proxy.client.ip متغیر جریان. این اغلب نشانی X-Forwarded-For تماس ورودی است، که نشانی IP است که Edge از آخرین دست‌دهی TCP خارجی دریافت کرده است. این می‌تواند کارخواه تماس‌گیرنده یا ترازکننده بار باشد. وقتی چندین نشانی IP در سرایند X-Forwarded-For وجود دارد، این آخرین نشانی IP فهرست‌شده است.

هنگام استفاده از محصولات مسیریابی مانند Akamai برای گرفتن نشانی‌های IP واقعی مشتریان، نشانی‌های IP مشتری در سرایند HTTP True-Client-IP به Edge منتقل می‌شود. این ابعاد آن نشانی‌های IP کارخواه واقعی را از آن سرایند ضبط می‌کند.

برای تعیین «نشانی IP کارخواه اصلی» که ازطریق ax_resolved_client_ip ابعاد قابل‌دسترسی است، Edge از ax_true_client_ip و ابعاد x_forwarded_for_ip استفاده می‌کند.

مسیر منبع (بدون دامنه) به سرویس هدف، بدون پارامترهای پُرسمان.

برای مثال، هدف نمونه Apigee http://mocktarget.apigee.net شامل چندین منبع، ازجمله /user، است که پیام خوشامدگویی برمی‌گرداند. صرف‌نظر از اینکه کارگزار پراکسی API شما چگونه http://mocktarget.apigee.net/user را فراخوانی می‌کند، request_path برابر با /user است.

مسیر منبع (بدون درنظر گرفتن دامنه) به سرویس هدف، ازجمله پارامترهای پُرسمان.

برای مثال، هدف نمونه Apigee http://mocktarget.apigee.net شامل چندین منبع، ازجمله منبع /user?user={name} و پارامتر پُرسمان برای برگرداندن پیام تبریک سفارشی به نام ارائه‌شده است. صرف‌نظر از اینکه کارگزار میانای برنامه‌سازی کاربردی شما چگونه http://mocktarget.apigee.net/user?user=Dude را فراخوانی می‌کند، request_uri برابر با /user?user=Dude است.

نام کارگزار کاربر یا کارگزار نرم‌افزاری که برای برقراری تماس با «میانای برنامه‌سازی کاربردی» استفاده شده است. مثال‌ها:

• ‫Pixel XL درحال برقراری تماس ازطریق Chrome: Mozilla/5.0 (Linux; Android 7.1.2; Pixel XL Build/NHG47N) AppleWebKit/537.36 (KHTML, like Gecko) Chrome/59.0.3071.92 Mobile Safari/537.36
• ‫iPad که ازطریق Chrome تماس برقرار می‌کند: Mozilla/5.0 (iPad; CPU OS 10_2 like Mac OS X) AppleWebKit/602.1.50 (KHTML, like Gecko) CriOS/54.0.2840.91 Mobile/14C92 Safari/602.1
• ‫cURL از پایانه: curl/7.51.0

نسخه عامل کاربر.

استفاده از این مورد به‌عنوان دومین بُعد «جزئی‌نگر» با «خانواده عامل کاربر» (ax_ua_agent_family) برای دریافت نسخه خانواده عامل مفید است.

مسیر منبع (بدون درنظر گرفتن دامنه) به سرویس هدف، بدون درنظر گرفتن پارامترهای پُرسمان، که در <TargetEndpoint> کارگزار تعریف شده است.

برای مثال، فرض کنید یک پراکسی API هدف زیر را فراخوانی می‌کند:

<TargetEndpoint name="default">
...
<HTTPTargetConnection>
  <URL>http://mocktarget.apigee.net/user?user=Dude</URL>
</HTTPTargetConnection>

در این مثال، target_basepath /user است.

اگر هدف این باشد:

<TargetEndpoint name="default">
...
<HTTPTargetConnection>
  <URL>http://mocktarget.apigee.net</URL>
</HTTPTargetConnection>

‫target_basepath خالی خواهد بود.

در ابزار ردیابی، وقتی نماد AX را در انتهای نمودار جریان انتخاب می‌کنید، target.basepath متغیر جریان به ابعاد target_basepath نگاشت می‌شود.

کد وضعیت پاسخ HTTP که سرویس هدف به پراکسی API برمی‌گرداند، مانند ‫۲۰۰،‏ ۴۰۴،‏ ۵۰۳، و غیره.

مقدار «null» به این معنی است که درخواست هرگز به سرویس هدف نرسیده است. این اتفاق زمانی رخ می‌دهد که پاسخ توسط خط‌مشی «حافظه نهان پاسخ» ارائه شود یا زمانی که در پردازش درخواست شکست وجود داشته باشد.

این با بُعد کد وضعیت پاسخ (response_status_code) متفاوت است.

نشانی وب کامل سرویس هدف که در «نقطه پایان هدف» میانای برنامه‌سازی کاربردی تعریف شده است.

<TargetEndpoint name="default">
...
<HTTPTargetConnection>
  <URL>http://mocktarget.apigee.net/user?user=Dude</URL>
</HTTPTargetConnection>

در این مثال، target_url این است: http://mocktarget.apigee.net/user?user=Dude.

توجه داشته باشید که نشانی وب را می‌توان درطول پردازش کارگزار نیابتی API با target.url متغیر جریان نیز ملغی کرد.

در زنجیره پراکسی و هنگام استفاده از هدف‌های دستورگان (Node.js)، مقدار target_url در پراکسی فراخواننده تهی است.

فهرست نشانی‌های IP در سرایند X-Forwarded-For.

برای تعیین «نشانی IP کارخواه اصلی» که ازطریق ax_resolved_client_ip ابعاد قابل‌دسترسی است، Edge از ax_true_client_ip و ابعاد x_forwarded_for_ip استفاده می‌کند.

براساس ساعت ۲۴ ساعته، ساعت ۲ رقمی که در آن فراخوانی‌های API انجام شده است. برای مثال، فراخوان‌های میانای برنامه‌سازی کاربردی که در ساعت بین ۱۰ تا ۱۱ شب انجام شده است، ax_hour_of_day برابر با ۲۲ خواهد بود.

مقدار زمان به «ساعت هماهنگ جهانی» است.