درحال مشاهده اسناد Apigee Edge هستید.
به
اسناد Apigee X بروید. اطلاعات
اینجا چیست
سازوکارهای Apigee Edge برای ذخیره در حافظه نهان و ماندگاری شامل ماندگاری کوتاه‌مدت و بلندمدت است. خط‌مشی‌هایی برای ذخیره کردن پاسخ در حافظه نهان و ذخیره کردن هدف کلی در حافظه نهان وجود دارد. از میانای برنامه‌سازی کاربردی مدیریت برای مدیریت حافظه‌های نهان استفاده کنید.
ذخیره کردن پاسخ زیرینه در حافظه نهان
می‌توانید پاسخ منبع زیرینه را با خط‌مشی «ذخیره پاسخ در حافظه نهان» در حافظه نهان ذخیره کنید.
این کار به‌ویژه زمانی مفید است که داده‌های زیرینه فقط به‌صورت دوره‌ای به‌روزرسانی شوند. خط‌مشی ResponseCache می‌تواند تماس‌ها با منابع داده زیرینه را کاهش دهد.
ازطریق خط‌مشی ResponseCache، می‌توانید Edge را نیز وادار کنید تا سرصفحه‌های خاصی از حافظه نهان پاسخ HTTP را بررسی کند و براساس دستورات سرصفحه اقدام کند. برای مثال، در پاسخ‌های هدف‌های
زیرینه، Edge از سرصفحه Cache-Control پشتیبانی می‌کند. از این سرایند می‌توان برای کنترل
حداکثر عمر پاسخ ذخیره‌شده در حافظه نهان و موارد دیگر استفاده کرد. برای اطلاعات بیشتر،
پشتیبانی از سرایندهای پاسخ HTTP را ببینید.
ذخیره در حافظه نهان کوتاه‌مدت با هدف عمومی
بااستفاده از خط‌مشی‌های ذخیره کردن در حافظه نهان با هدف کلی، می‌توانید هر شیئی را که پراکسی شما نیاز دارد در چندین جلسه درخواست/پاسخ ماندگار کنید.
با خط‌مشی Populate Cache (پر کردن حافظه نهان)، خط‌مشی LookupCache (جستجوی حافظه نهان)، و خط‌مشی InvalidateCache (نامعتبر کردن حافظه نهان)، می‌توانید داده‌های حافظه نهان را در زمان اجرا پر کنید، بازیابی کنید، و پاک کنید.
برای مثال، ممکن است به‌طور موقت این موارد را ذخیره کنید:
- شناسه‌های جلسه برای مدیریت جلسه.
- اعتبارنامه‌های تماس‌های خروجی (مثل کلیدهای API یا کدهای دسترسی OAuth).
- محتوای پاسخ که باید برای برنامه‌ها صفحه‌بندی شود.
در زمان اجرا، خط‌مشی‌های حافظه نهان شما مقادیر را بین متغیرهای پراکسی و حافظه نهان پیکربندی‌شده‌ای که مشخص می‌کنید کپی می‌کنند. وقتی مقداری در حافظه نهان قرار می‌گیرد، از متغیری که مشخص می‌کنید در حافظه نهان کپی می‌شود. وقتی از حافظه نهان بازیابی می‌شود، در متغیر برای استفاده توسط پروکسی شما کپی می‌شود.
برای نمونه‌ای با کد، به نمونه: ذخیره کردن در حافظه نهان با هدف کلی مراجعه کنید.
ماندگاری بلندمدت با نقشه‌های مقدار کلید (KVM)
برای ذخیره کردن نامحدود داده‌های ساختاریافته رمزگذاری‌شده یا رمزگذاری‌نشده، می‌توانید نقشه‌های مقدار کلید (KVM) ایجاد و تکمیل کنید که حاوی جفت‌های کلید/مقدار اختیاری است. برای مثال، ممکن است این‌ها را ذخیره کنید:
- نقشه‌ای که نشانی‌های IP را با کدهای کشور مرتبط می‌کند.
- فهرستی از نشانی‌های IP برای فهرست مجازها/فهرست غیرمجازها.
- نقشه‌ای که نشانی‌های وب بلند را به نشانی‌های وب کوتاه مرتبط می‌کند.
- داده‌های مختص محیط، مثل تعداد سهمیه و زمان انقضای کد OAuth.
KVM می‌تواند یکی از سه محدوده زیر را داشته باشد: سازمان، محیط، apiproxy. برای مثال، اگر جفت‌های کلید/مقدار باید برای همه میاناهای برنامه‌سازی کاربردی در یک سازمان استفاده شود، KVM را در محدوده سازمان ایجاد کنید؛ یا اگر فقط یک پراکسی میانای برنامه‌سازی کاربردی خاص باید به کلیدها/مقادیر دسترسی داشته باشد، KVM را در محدوده apiproxy ایجاد کنید. می‌توانید نقشه‌های مقدار کلید را به روش‌های مختلفی ایجاد، مدیریت، و بازیابی کنید. برای اطلاعات بیشتر، کار با نقشه‌های مقدار کلید را ببینید.
مدیریت حافظه نهان با میانای برنامه‌سازی کاربردی مدیریت
اگر می‌خواهید حافظه نهان را خارج از محدوده خط‌مشی‌های جریان پیام ایجاد، مشاهده، به‌روزرسانی، حذف، و پاک کنید، می‌توانید از میانای برنامه‌سازی کاربردی مدیریت حافظه‌های نهان استفاده کنید.