21.03.08 – informacje o wersji Apigee Edge dla Public Cloud

Rozwiązaliśmy problem, który w niektórych przypadkach powodował zwracanie kodu stanu HTTP 409 podczas próby pobrania logów audytu.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że treść żądania nie była prawidłowo rejestrowana w logach audytu w przypadku niektórych żądań.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że jeśli definicja OpenAPI nie zwracała prawidłowego kodu JSON ani YAML, zgłaszany był wyjątek, który ujawniał części odpowiedzi docelowej.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że użytkownicy mogli przypisywać role użytkowników do swoich kont, co umożliwiało im dostęp do organizacji, których nie byli właścicielami. Dzięki tej poprawce, takie operacje są niedozwolone.

Rozwiązaliśmy problem, który uniemożliwiał użytkownikom aktualizowanie istniejących wpisów KVM których nazwy zaczynały się od „/”. Ta zmiana umożliwia takie aktualizacje.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że numery wersji usuniętych wersji proxy mogły być zachowywane. Ta poprawka umożliwia użytkownikom wymuszenie usunięcia tych nieużywanych numerów wersji.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że zmienna przepływu responsecache.cachesource była ustawiana jako L2, nawet jeśli nie było trafienia w pamięci podręcznej.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że typ rollingwindow zasady Quota był przedwcześnie resetowany, jeśli element <Distributed> był ustawiony na true, a element <Synchronous> na false.

(W wersji poprawki z 19 października 2021 r.)

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że ustawienie override na false w operacji Put działało prawidłowo tylko wtedy, gdy wpis znajdował się w pamięci podręcznej. Teraz, jeśli atrybut override ma wartość false, wpis nie zostanie zastąpiony, niezależnie od tego, czy znajduje się w pamięci podręcznej.

Rozwiązaliśmy problem z zasadą Service Callout, który powodował, że gdy clearPayload miało wartość true, komunikat żądania był usuwany z kontekstu wiadomości.

Podczas tworzenia KVM dodaliśmy dodatkowe kontrole, aby sprawdzić, czy określone środowisko istnieje.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że wiadomości zawierające znaki nowego wiersza rejestrowane przez syslog za pomocą zasady MessageLogging nie były dzielone na wiele wierszy, gdy używano protokołu TCP. Teraz znaki nowego wiersza są traktowane zgodnie z oczekiwaniami.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że Health Monitor ignorował wartość <HttpMonitor>.<Request>.<isSSL> a serwer docelowy określał, czy kontrole stanu mają być wykonywane za pomocą protokołu HTTP czy HTTPS.

Teraz wartość <HttpMonitor>.<Request>.<isSSL> włącza lub wyłącza mTLS w kontrolach stanu niezależnie od tego, czy jest włączony na serwerze docelowym.

Zapobieganie przypadkowym modyfikacjom obiektu w pamięci podręcznej L1.

Gdy obiekt jest umieszczany w pamięci podręcznej L1 lub z niej pobierany, kopia jest umieszczana lub pobierana.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że cały proces uruchamiania procesora komunikatów kończył się niepowodzeniem podczas próby wczytania uszkodzonego pliku JAR.

Zmniejszono nieaktualną wartość w KVM po wygaśnięciu.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że ExpiryTimeInSecs w KeyValueMapOperations była zmieniana na mniejszą, a stara data ważności była zachowywana i zwracana była nieaktualna wartość KVM.

RaiseFault sprawdza nazwę w dowolnej zasadzie AssignVariable

Gdy zasada RaiseFault zawiera element AssignVariable, sprawdza teraz, czy nazwa nie jest pusta.

Prawidłowa obsługa ref w wiadomości HMAC

Zasada HMAC prawidłowo obsługuje teraz sytuację, w której zmienna, do której odwołuje się element Message, jest nieustawiona. Zgłasza błąd z komunikatem wskazującym, że nie można rozpoznać zmiennej, do której się odwołuje.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że certyfikaty klienta nie były wysyłane, nawet jeśli ustawiono clientauthenabled na serwerze docelowym.

Naprawiliśmy zachowanie wyjątku SetVariableFailed w przypadku zasady KeyValueMapOperations.

Wcześniej wyjątek SetVariableFailed nie występował, jeśli zaszyfrowany wpis nadal znajdował się w pamięci podręcznej. To zachowanie zostało naprawione. Teraz wyjątek występuje, jeśli zaszyfrowany wpis jest dostępny bez prefiksu private, niezależnie od tego, czy znajduje się w pamięci podręcznej.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że wartości JSON inne niż ciągi znaków w ładunkach były konwertowane na ciągi znaków w narzędziu do debugowania.

Dodaliśmy zmienną przepływu developer.app.id do zasady GetAuthV2Info

Zmienna przepływu developer.app.id nie była dostępna podczas korzystania z GetAuthV2Info. Została ona dodana do zestawu zmiennych przepływu środowiska wykonawczego dla tej zasady.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że wdrożenie proxy z zasadą AssignMessage nie powiodło się gdy nie określono nazwy nagłówków i innych elementów.

Zapobieganie równoległemu wykonywaniu 2 zasad.

W niektórych ograniczonych przypadkach, jeśli procesor komunikatów napotkał błąd w odpowiedzi docelowej, mógł zezwolić na równoległe wykonanie 2 lub więcej zasad. W narzędziu do debugowania byłoby to widoczne jako zasady wykonywane w nieprawidłowej kolejności lub w nieprawidłowym przepływie.