21.03.08 – informacje o wersji Apigee Edge dla Public Cloud

Rozwiązaliśmy problem, który w niektórych przypadkach powodował zwracanie kodu stanu HTTP 409 podczas próby pobrania logów kontrolnych.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że treść żądania nie była prawidłowo rejestrowana w dziennikach kontrolnych w przypadku niektórych żądań.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że jeśli definicja OpenAPI nie zwracała prawidłowego kodu JSON lub YAML, zgłaszany był wyjątek, który ujawniał części odpowiedzi docelowej.

Rozwiązaliśmy problem, który umożliwiał użytkownikom przypisywanie ról użytkownika do kont, co pozwalało im uzyskiwać dostęp do organizacji, których nie byli właścicielami. Po wprowadzeniu tej poprawki takie operacje nie będą dozwolone.

Rozwiązaliśmy problem, który uniemożliwiał użytkownikom aktualizowanie istniejących wpisów KVM, których nazwy zaczynały się od znaku „/”. Ta zmiana umożliwia takie aktualizacje.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że numery wersji usuniętych wersji proxy mogły być zachowywane. Ta poprawka umożliwia użytkownikom wymuszenie usunięcia tych nieużywanych numerów wersji.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że zmienna przepływu responsecache.cachesource była ustawiana jako L2 nawet w przypadku braku w pamięci podręcznej.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował przedwczesne resetowanie typu rollingwindow zasady dotyczącej limitu, jeśli element <Distributed> był ustawiony na true, a element <Synchronous> na false.

(W wersji poprawki z 19.10.2021 r.)

Rozwiązaliśmy problem polegający na tym, że ustawienie wartości override na false w operacji Put działało prawidłowo tylko wtedy, gdy wpis znajdował się w pamięci podręcznej. Jeśli atrybut override ma wartość false, wpis nie zostanie zastąpiony, niezależnie od tego, czy znajduje się w pamięci podręcznej.

Problem z zasadami wywołania usługi został rozwiązany. Gdy clearPayload ma wartość true, komunikat żądania zostanie usunięty z kontekstu wiadomości.

Podczas tworzenia KVM dodano dodatkowe sprawdzenia, aby zweryfikować, czy określone środowisko istnieje.

Rozwiązaliśmy problem polegający na tym, że wiadomości zawierające znaki nowego wiersza rejestrowane przez zasady MessageLogging przekraczające syslog nie były dzielone na kilka wierszy, gdy używano protokołu TCP. Teraz znaki nowego wiersza są traktowane zgodnie z oczekiwaniami.

Rozwiązaliśmy problem, w którym monitor stanu ignorował wartość parametru <HttpMonitor>.<Request>.<isSSL>, a serwer docelowy określał, czy kontrole stanu mają być przeprowadzane za pomocą protokołu HTTP czy HTTPS.

Teraz wartość <HttpMonitor>.<Request>.<isSSL> włącza lub wyłącza protokół mTLS w testach stanu niezależnie od tego, czy jest on włączony na serwerze docelowym.

Zapobiega przypadkowemu zmodyfikowaniu obiektu w pamięci podręcznej poziomu 1.

Gdy obiekt jest umieszczany w pamięci podręcznej L1 lub z niej pobierany, zamiast niego umieszczana lub pobierana jest kopia.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował niepowodzenie całego procesu uruchamiania procesora komunikatów podczas próby wczytania uszkodzonego pliku JAR.

Nieaktualna wartość w KVM po wygaśnięciu jest zmniejszana.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że wartość ExpiryTimeInSecs w obiekcie KeyValueMapOperations była zmieniana na mniejszą, a stary czas wygaśnięcia był zachowywany i zwracana była nieaktualna wartość KVM.

Zasada RaiseFault weryfikuje nazwę w dowolnej zasadzie AssignVariable

Jeśli zasada RaiseFault zawiera element AssignVariable, sprawdza teraz, czy nazwa nie jest pusta.

Prawidłowa obsługa znaku ref w wiadomości HMAC

Zasady HMAC prawidłowo obsługują teraz sytuację, w której zmienna, do której odwołuje się element Message, jest nieustawiona: zgłaszają błąd z komunikatem wskazującym, że nie można rozpoznać zmiennej, do której odwołuje się element.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że certyfikaty klienta nie były wysyłane, mimo że na serwerze docelowym ustawiono wartość clientauthenabled.

Poprawiliśmy działanie wyjątku SetVariableFailed w przypadku zasady KeyValueMapOperations.

Wcześniej wyjątek SetVariableFailed nie występował, jeśli zaszyfrowany wpis nadal znajdował się w pamięci podręcznej. Ten problem został rozwiązany. Teraz wyjątek występuje, jeśli do zaszyfrowanego wpisu uzyskuje się dostęp bez prefiksu private, niezależnie od tego, czy znajduje się on w pamięci podręcznej.

Rozwiązaliśmy problem polegający na tym, że w narzędziu do debugowania wartości JSON inne niż ciągi znaków w ładunkach były konwertowane na ciągi znaków.

Dodano zmienną przepływu developer.app.id w przypadku zasady GetAuthV2Info

Zmienna przepływu developer.app.id była niedostępna podczas korzystania z funkcji GetAuthV2Info. Została ona dodana do zestawu zmiennych przepływu środowiska wykonawczego dla tej zasady.

Rozwiązaliśmy problem, który powodował, że serwer proxy z zasadą AssignMessage nie mógł zostać wdrożony, gdy nie określono nazwy nagłówków i innych elementów.

Zapobiegać równoległemu wykonywaniu dwóch zasad.

W niektórych ograniczonych przypadkach, jeśli procesor komunikatów napotka błąd w odpowiedzi docelowej, może zezwolić na równoległe wykonanie co najmniej 2 zasad. W narzędziu do debugowania będzie to widoczne jako zasady wykonywane w nieprawidłowej kolejności lub w nieprawidłowym przepływie.